حكايت قطع باب خيبر و قتل مرحب اشهر است از آن كه ذكر شود و ما در تاريخ احوال حضرت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلم به آن اشاره كرديم .
ابن شهر آشوب فرموده چيزى كه حاصلش اين است كه : از عجايب و معجزات امير المؤمنين عليه السّلام آن است كه آن حضرت در ساليان دراز كه در خدمت حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلم جهاد همىكرد و در ايّام خلافت خود كه با ناكثين و قاسطين و مارقين جنگهاى سخت همىكرد هرگز هزيمت نگشت ، و او را هرگز جراحتى منكر نرسيد ، و هرگز با مبارزى قتال نداد الّا آن كه بر وى ظفر جست ، و هرگز قرنى « 1 » از وى نجات نيافت ، و در تحت هيچ رايت قتال نداد الّا آن كه دشمنان را مغلوب و ذليل ساخت ، و هرگز از انبوه لشكر ، خوفناك نگشت و همواره به جانب ايشان هروله كنان رفت .
چنان كه روايت شده كه در يوم خندق به آهنگ عمرو بن عبد ود چهل ذراع جستن كرد و اين از عادت خارج است .
و ديگر قطع كردن او پاهاى عمرو را با آن ثياب و سلاح كه عمرو پوشيده بود .
و ديگر دو نيمه كردن مرحب جهود را از فرق تا به قدم با آن كه همهء تن او محفوف در آهن و فولاد بود الخ . « 2 »
ديگر فصاحت و بلاغت آن حضرت است كه به اتّفاق فصحاى عرب و علماى ادب ، كلام آن جناب فوق كلام مخلوق و تحت كلام خالق است ، چنان كه به اين مطلب اشاره شد .
هامش
( 1 ) قرن : همانند و كفو .
( 2 ) مناقب ، ج 2 ، ص 297 .