كلمات بايد شخصى باشد كه غير از زهد و عبادت حظّ و شغل ديگر نداشته باشد و بايد كسى باشد كه در گوشهء خانه خود غنوده ، يا در سر كوهى اعتزال نموده باشد كه غير از خود كسى ديگر نديده باشد و ابدا تصوّر نخواهد كرد و يقين نخواهد نمود كه اين كلمات از مثل آن حضرت كسى باشد كه با شمشير برهنه در درياى حرب غوطه خورده و تنهاى ابطال را بىسر نموده و شجاعان روزگار را به خاك هلاك افكنده و پيوسته از شمشيرش خون مىچكيده و با اين حال زاهد الزّهاد و بدل الأبدال بوده ، و اين از فضايل عجيبه و خصايص لطيفهء آن جناب است كه ما بين صفتهاى متضادّه جمع فرموده . انتهى و لنعم ما قال الصّفىّ الحلّى « 1 » فى مدح امير المؤمنين عليه السّلام :
جمعت فى صفاتك الأضداد * فلهذا عزّت لك الأنداد
زاهد ، حاكم ، حليم ، شجاع * فاتك ، ناسك ، فقير ، جواد
شيم ، ما جمعن فى بشر قطّ * و لا حاز مثلهنّ العباد
خلق يخجل النّسيم من * اللّطف و باس يذوب منه الجماد
و بالجمله آن حضرت در جميع صفات از همه مخلوقات جز پسر عمّش برترى دارد ، لا جرم وجود مباركش اندر آفرينش ، محيط ممكنات و بزرگترين معجزات است و هيچ كس را مجال انكار آن نيست ، بابى انت و امّى يا آية اللّه العظمى و النّبأ العظيم .
امّا معجزاتى كه گاهى از آن حضرت ظاهر شده زياده از حدّ و عدّ است و اين احقر در اين مختصر به طور اجمال اشاره به مختصرى از آن مىنمايم كه فهرستى باشد از براى اهل تميز و اطّلاع .
از جملهء معجزات آن حضرت متعلّقه به انقياد حيوانات و جنّيان است آن جناب را چنانچه اين مطلب ظاهر است از حديث شير و جويرية « 2 »
هامش
( 1 ) از شعراى قرن هشتم است . ديوان صفى الدين حلّى ، ص 89 .
( 2 ) جويريه از اصحاب امام على عليه السّلام است نك : رجال طوسى ، ص 37 ؛ تنقيح المقال ، ج 1 ، ص 238 ؛ اعيان الشيعة ،