و جاروب نمودن او بيت المال را بعد از تصدق اموال و نماز گزاردن در جاى او در كتب سنّى و شيعه مسطور است .
شيخ مفيد رحمه اللّه از سعيد بن كلثوم روايت كرده است كه وقتى در خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام بودم ، آن حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را نام برد و مدح بسيار نمود آن جناب را تا آن كه فرمود : به خدا قسم كه علىّ بن ابى طالب عليه السّلام هيچ گاهى در دنيا حرام تناول نفرمود تا از دنيا رحلت كرد . و هيچ وقت دو امرى از براى او روى نمىداد كه رضاى خدا در آن دو امر باشد مگر آن كه امير المؤمنين عليه السّلام اختيار مىكرد آن امرى را كه سختتر و شديدتر بود ، و نازل نشد بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم نازله و امر مهمّى مگر آن كه على عليه السّلام را براى كشف آن مىطلبيد ، و هيچ كس را در اين امّت طاقت عمل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم نبود مگر امير المؤمنين عليه السّلام ، و عمل آن حضرت مانند عمل شخصى بود كه مواجه جنّت و نار باشد كه اميد ثواب و ترس عقاب داشته باشد و در راه خدا از مال خويش كه به كدّ يمين و رشح جبين حاصل كرده بود هزار بنده خريد و آزاد كرد . و قوت اهل خانهء آن حضرت زيت و سركه و عجوه بود ، و لباس او از كرباس تجاوز نمىكرد ، و هرگاه جامه مىپوشيد كه آستين آن بلند بود مقراضى مىطلبيد و آن زيادتى را مىبريد ، و هيچ كس در اهل بيت و اولاد آن حضرت مثل علىّ بن الحسين عليه السّلام در لباس و فقاهت اشبه به او نبود الخ . « 1 »
[ وجه پنجم - زهد آن حضرت ]
وجه پنجم - كثرت زهد امير المؤمنين عليه السّلام است . و شكّى نيست كه ازهد مردم بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم آن حضرت بود و تمام زاهدين روى اخلاص به او دارند ، و آن حضرت سيّد زهاد بود . هرگز طعامى سير نخورد و مأكول و ملبوسش از همه كس درشتتر بود . نانريزههاى خشك جوين را مىخورد و سر انبان نان را مهر
هامش
( 1 ) الارشاد ، ج 1 ، ص 141 - 142 ؛ بحار الأنوار ، ج 41 ، ص 110 به نقل از الارشاد .