تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منتهى الآمال في تواريخ النبي و الآل ( فارسي ) — صفحة 102

مساهمون:

ص١٠٢
- زوجهء حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلم - وقتى به خانه ميمونه آمد چون حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلم به خانه تشريف آورد ميمونه عرض كرد : اين پسر خواهر من است . آنگاه حضرت به جانب مسجد شد و « زياد » ملازم خدمت بود و با آن حضرت نماز گزاشت ، حضرت در نماز او را نزديك خود جاى داد و دست مبارك بر سر او نهاد و بر دو طرف عارض و بينى او فرود آورد و او را به دعاى خير ياد فرمود و از آن پس همواره آثار نور و بركت از ديدار او آشكار بود و از اينجاست كه شاعر پسر او را بدين شعر ستوده است :
يا بن الذي مسح النبى براسه * و دعا له بالخير عند المسجد ما زال ذاك النور فى عرينه * حتى تبو برينه فى الملحد

نوع پنجم : در معجزاتى است كه ظاهر شده از آن حضرت در كفايت شرّ دشمنان ،

مانند : هلاك شدن مستهزئين ، و دريدن شير عتبة بن ابى لهب را ، و كفايت شرّ ابو جهل و ابو لهب و امّ جميل « 1 » و عامر بن طفيل و ازيد بن قيس و معمّر بن يزيد و نضر بن الحارث و زهير شاعر از آن حضرت الى غير ذلك و ما در اينجا اكتفا مىكنيم به ذكر چند امر :

اوّل : علىّ بن ابراهيم و ديگران روايت كرده‌اند كه :

روزى حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلم نزد كعبه نماز مىكرد و ابو جهل سوگند خورده بود كه هرگاه آن حضرت را در نماز ببيند آن حضرت را هلاك كند ، چون نظرش بر آن حضرت افتاد سنگ گرانى برداشت و متوجّه آن حضرت شد و چون سنگ را بلند كرد دستش در گردنش غل شد ، و سنگ بر دستش چسبيد ، و چون برگشت و به نزديك اصحاب خود رسيد سنگ از دستش افتاد . « 2 »
هامش
( 1 ) وى اروى و طبق نقل سيوطى عورا نام دارد همسر ابو لهب و خواهر ابو سفيان بوده است . نيز نك : خصائص سيوطى ، ج 2 ، ص 127 ؛ تفسير ابن كثير ، ج 4 ، ص 564 . ( 2 ) تفسير قمى ، ج 1 ، ص 212 ؛ مناقب ابن شهر آشوب ، ج 1 ، ص 108 .