فخر رازى در « جوامع العلوم » آورده كه : جمشيد هفتصد و هفده سال پادشاهى كرد . و اسف بن اروند هزار سال پادشاهى كرد و نام وى دهاكر بود .
و گويند كه وى ضحّاك است . و افريدون بن آهيان پانصد سال پادشاهى كرد . چون از ملك او سى سال بر آمد ، حق تعالى ابراهيم عليه السّلام را به رسالت بفرستاد . و منوچهر صد و بيست سال پادشاهى كرد . و در دور وى حق تعالى موسى عليه السّلام را به رسالت فرستاد . و مدّت ملك كيقباد صد و بيست و شش سال بود . و مدّت ملك كيكاووس بن كيقباد صد و سى سال بود . و مدّت ملك كيخسرو بن سياوش بن كيكاووس هشتاد سال بود . و حق تعالى سليمان عليه السّلام را در دور وى بفرستاد .
و علىّ بن النصر المعروف به بغدادى آورده كه هوشنگ حاكم دنيا شد بعد از انقضاى ملك كيومرث صد و هفتاد سال .
بنابراين چرا روا نبود كه ولىّ خدا چندين مدّت بماند معجزه را و دلالت امامت را بىتغيير و تبديل در علم وى و بشرهء وى و قدرت و حيات وى ؟ !
مسأله :
چون امام حسن العسكرى عليه السّلام متوفّى شد ، وصيّت به مادر خويش كرد امّ الحسن « 1 » ؛ براى اتمام اخفاى كار امام تا سلطان وقت كه طالب وى بود ، بر وى اطّلاع نيابد . چنان كه صادق عليه السّلام وصيّت به پنج كس كرد :
منصور سلطان وقت ، و ربيع قاضى وقت ، و جاريهء وى امّ ولد حميدهء بربريّه ، و ختم به موسى كرد و با موسى كسى را شريك نكرد از اولاد . « 2 »
هامش
( 1 ) - الفصول العشرة فى الغيبه ( شيخ مفيد ) / 69 .
( 2 ) - الكافى 1 / 310 ، الفصول العشرة فى الغيبه ( شيخ مفيد ) / 71 .