باب در احوال مهدى صاحب الزمان صلّى اللّه عليه و آبائه
و در وى چند قواعد است :
قاعدهء اول : در اثبات معمّران
از آن جمله [ اند ] ملائكه و شياطين و ابليس و خضر و الياس و ادريس و عيسى عليه السّلام به زعم خصم و به زعم ما ، و اقطاب و ابدال و رجال به زعم خصم . و دجّال و لقمان بن العاد الكبير كه سه هزار و پانصد سال عمر يافته بود و گويند كه عمر هفت نسر « 1 » بزيست . بچّهء نسر نر بگرفتى و در كوهى كردى تا آخر بر لبد آمد و لبد اطول عمر جمله بود . « 2 »
و سلمان از دور عيسى عليه السّلام زنده بود تا به دور پيغمبر ما صلّى اللّه عليه و آله . و نوح عليه السّلام هزار و پانصد سال - و به روايتى دو هزار و پانصد سال - بزيست . و امثال آن از معمّران عالم خاصّه ز تن كه در هندوستان بود و از دور محمّد صلّى اللّه عليه و آله بيامد و انشقاق قمر ديده بود تا به نزديك سنهء عشرين و ستّمائة زندگانى بيافت .
هامش
( 1 ) - نسر : كركس .
( 2 ) - اعلام الورى / 442 . « لبد » نام آخرين كركس بوده است . بنگريد به : لسان العرب - لبد .