نديده بود ؛ چموشى عظيم كه هيچكس سرج و لجام وى نتوانستى كرد .
روزى نديمى وى را گفت : ابو محمّد را حاضر كن تا وى را بيندازد و بكشد و كارهاى او از ما به كفايت شود . در حال امام عليه السّلام را بخواند . چون در سرا رفت استر ايستاده بود . امام عليه السّلام دست بر كفل وى زد ، استر عرق بكرد و ساكن شد و پيش مستعين شد . امام را گفت : اين استر را لجام كن . امام عليه السّلام پدرم را گفت : الجم هذه البغلة . مستعين گفت : نه ؛ تو لجام كن . امام برخاست و زين و لجام بر استر كرد . مستعين گفت : يا ابو محمّد ، برنشين . امام عليه السّلام بر نشست به رفتارى هر چه خوشتر .
مستعين لعين گفت : به تو بخشيدم . امام گفت : اين استر لايق خليفه است .
گفت : به لشكر من كسى نيست كه بر وى نشيند . امام عليه السّلام بر آن سوار شد و به سلامت به خانه رفت . « 1 »
ابو هاشم جعفرى گويد كه : روزى سائلى از وى پرسيد از :
« لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ »
. « 2 » جواب فرمود كه : للّه الامر من قبل ان يأمر و من بعد ان يأمر بما يشاء . من با نفس خويش گفتم : هذا تأويل قوله تعالى :
« أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ »
. « 3 » در حال روى به من كرد و گفت : هو كما اسررت فى نفسك . ابو هاشم گويد : من گفتم : اشهد انّك حجّة اللّه و ابن حجّته . « 4 »
هم جعفرى گويد كه : ابو محمّد روزى گفت :
« فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ »
آن كسى است كه به امام مقرّ نباشد . و
« مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ »
آن كسى است كه بر وى اقرار كند . و
« سابِقٌ بِالْخَيْراتِ »
« 5 » امام عليه السّلام بود . من با خود گفتم : چه
هامش
( 1 ) - الكافى 1 / 507 ، الثاقب / 579 - 580 ، الارشاد 2 / 327 - 328 ، كشف الغمّه 3 / 285 .
( 2 ) - روم ( 30 ) / 4 .
( 3 ) - اعراف ( 7 ) / 54 .
( 4 ) - الثاقب / 564 ، كشف الغمه 3 / 297 .
( 5 ) - فاطر ( 35 ) / 32 .