لعين نيز بازآيد . آن صورت در حال به اذن امام به جاى خويش شد بر آن پرده كه آنجا بود . اين معجزهء موسى است با فرعون و آل فرعون . « 1 »
احمد بن عبد اللّه از پدر خود روايت كند كه :
روزى پيش فضل ربيع رفتم . وى بر سطحى نشسته بود . مرا گفت :
نزديك من آى . برابر وى بايستادم . گفت : در آن سراى نگر . و در آن سراى در فلان خانه نگر تا چه بينى . در نگريستم ، جامهاى ديدم آنجا افتاده . گفت :
انظر حسنا . نيك تأمّل كردم ، مردى را در سجده ديدم . گفت : وى را شناسى ؟
گفتم : نه . گفت : مولاى تو است . گفتم : مولاى من كيست ؟ گفت : خود را جاهل مىسازى يا مرا جاهل مىدانى ؟ ! گفتم : هيچ كدام نيست ، و ليكن من مولاى خويشتن نمىدانم . گفت : موسى بن جعفر ( ع ) است .
فضل گفت : من وى را به شب و روز تفقّد مىكنم ، على الدّوام بدين حال مىيابم . نماز بامداد مىگزارد و تعقيب مىكند تا به وقت طلوع آفتاب .
پس به سجده مىرود تا به وقت نماز پيشين . و غلامى را مترصّد مىنشاند تا به وقت زوال او را خبر كند . بر پاى مىخيزد بىآنكه خفته باشد يا غفوهاى « 2 » كرده ، نماز پيشين و ديگر مىگزارد . و بعد از تعقيب هر دو نماز سجدهء شكر مىكند ؛ تا به وقت نماز شام سر از سجده برمىدارد و نماز شام و خفتن مىگزارد و افطار مىكند به طعامى اندك بىآنكه به تجديد وضو محتاج باشد . پس تجديد وضو مىكند و همهء شب نماز مىگزارد تا به صبح و غلام اوقات نماز وى را اعلام مىكند . و هرگز مرا معلوم نيست كه غلام كى اعلام مىكند . بدين دأب و عادت مىرود تا در خانهء من است .
هامش
( 1 ) - الثاقب / 432 ، نزهة الكرام 2 / 754 .
( 2 ) - غفوه : خواب سبك .