بن جعفراند ، و هر سه كامل و تمام و جامع خصال پسنديده و برتر بودهاند . لبابة دختر عبد الله بن عباس كه همسر على بن عبد الله بن جعفر بوده است مى گويد : هرگز او را خندان و ترشروى نديدم و هيچگاه سخنى نمى گفت كه نيازمند پوزش خواهى شود و هرگز بردهاى را نزد و هيچ گاه بيش از يك سال بردهاى را نگه نمى داشت - آزادش مى كرد .
و گويند : پس از اين سه پسر عمو سه پسر ايشان هم كه نام هر سه محمد بود ، همان گونه كه نام پدران ايشان على بود ، و هر يك با توجه به خصال پسنديده و گهر نسب و تبار خود شايسته خلافت بودهاند و ايشان محمد بن على بن حسين بن على - حضرت باقر - و محمد بن على بن عبد الله بن عباس و محمد بن على بن عبد الله بن جعفر بودهاند .
گويند : محمد بن على بن حسين هيچ گاه به هيچ گرفتار و بيمارى كلمه « اعوذ بالله » را نمى شنواند - اين كلام را به زبان نمى آورد يا چنان نمى گفت كه شخص گرفتار بشنود - و همواره غلام و كنيز خود را از اينكه به شخص فقير كلمه سائل را بگويند ، منع مى فرمود . او سرور همهء فقيهان حجاز است ، و مردم فقه را از او و پسرش جعفر آموختهاند ، و هموست كه ملقب به باقر يعنى شكافندهء علم است و هنگامى كه هنوز آفريده نشده بود ، پيامبر ( ص ) به وجودش مژده داد و او را به اين لقب ملقب فرمود و به جابر بن عبد الله وعدهء ديدار او را داد و فرمود اى جابر او را در كودكيش خواهى ديد و چون او را ديدى سلام مرا به او ابلاغ كن . جابر چندان زنده ماند كه او را ديد و آنچه را كه به آن سفارش شده بود ، ابلاغ كرد .
بنى هاشم به بنى اميه مى گويند اينكه شما از عاتكه دختر يزيد بن معاويه نام مى بريد و به او مى باليد ، ما فاطمه دختر رسول خدا ( ص ) را نام مى بريم كه خود بانوى بانوان جهانيان است و مادرش خديجه نيز سرور زنان جهانيان است و شوهرش على بن ابى طالب سرور همهء مسلمانان است و پسر عموى ديگرش جعفر است كه داراى دو بال و دو هجرت است و دو پسرش حسن و حسين سرور جوانان بهشت اند و جد پدرى آن دو
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 418
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٤١٨