1 . پناهگاهى براى صيانت بيشتر از ناحيه قدامى مهره ؛
2 . ديواره تنه مهره اول به سمت داخل باريك گردد نه خارج « 1 » .
ويژگى مهره اول گردن
مهره اول گردن فاقد زايده خارى مىباشد تا بر آن سنگينى نكند و آن را دچار آسيب نگرداند ، زيرا با اين كه زايده خارى از مهره نيرومند هرگونه آسيبى را باز مىدارد ولى همين زايده نسبت به مهره ضعيف ( بر عكس عمل مىكند ) باعث شكستگى و توجه آسيب بدان مىگردد ، و علاوه بر آن وجود خار ، موجب شكاف عصب و ماهيچههاى انبوهى كه اطراف مهره را فرا گرفته ، مىگردد با اين كه نياز اندكى به خار حفاظتى در اين مهره احساس مىگردد ، زيرا اين مهره چون فرو روندهاى نهان در لابلاى حفاظها « 2 » و دور از دسترس هرگونه گزند و آسيب قرار دارد و به همين جهات از داشتن بالها نيز عارى « 3 » مىباشد ، بويژه آن كه بيشترين عصب و ماهيچه به دليل نزديكى به منشأ خود در كناره اين مهره در تنگنا قرار دارند ، لذا ديگر براى بالها در پهلوى آن فضاى خالى باقى نمىماند .
از ويژگىهاى ديگر اين مهره آن است كه محل خروج عصب از خود مهره مىباشد نه از دو پهلوى ( چپ و راست ) و نه از سوراخ مشترك بين دو مهره ، بلكه از دو سوراخ كه واقع شده در دو طرف فوقانى مهره متمايل به عقب ، خارج مىگردد « 4 » ، زيرا اگر محل خروج عصب ( از بالاى مهره ) جاى فرو رفتن دو زايده سر ( در دو گودى مفصلى مهره ) « 5 » باشد ، با توجه به حركتهاى شديد آن دو ، عصب دچار زيان جدى مىگرديد و همچنين است
هامش
( 1 ) عبور زايده دندانهاى در سوراخ مهره اول باعث باريك شدن آن مىگردد ، اگر اين باريك شدن در جداره داخلى آن واقع شود براى صيانت از مهره مناسبتر است ، زيرا ناحيه خلفى مهره ( خارج ) بيشتر در معرض ضربه و آسيب مىباشد .
( 2 ) مانند استخوان ، ماهيچه ، عصب و رباط .
( 3 ) گويا در مهره اول و دوم بالهاى كوچكى كه يك شاخه است ، ديده مىشود ؛ لذا آملى در شرح كلام ابن سينا مىگويد : شيخ الرئيس در اين عبارت از كلمه « عريت » استفاده كرد ( گويا عريان و خالى از بال مىباشد ) به هر حال صحت و سقم اين گونه مطالب به علم تشريح موكول مىباشد .
( 4 ) يعنى يك سوراخ سمت راست رو به عقب و سوراخ ديگر سمت چپ رو به عقب در بخش فوقانى مهره .
( 5 ) يعنى مفصل اول .