خروج عصب از دو جانب جلوى مهره ) به سبب مشاركت با مهره اول باعث پيدا شدن بهانه مهره اول در ايجاد تباهى در صورت خروج عصب از دو سوراخ جانبى ( جلوى آن ) مىگرديد . « 1 »
بنا بر اين لازم است سوراخ عصب در مهره دوم بر دو پهلوى زايده خارى و به
موازات دو سوراخ خروجى عصب از مهره اول باشد ، و بدنه مهره اول اين مشاركت « 2 » را تحمل مىنمايد .
زايده دندانهاى كه از مهره دوم روييده توسط رباطى محكم به مهره اول بسته
شده است .
( از ديگر ويژگىهاى مهرههاى گردن ) مفصل بين سر و مهره اول و نيز مفصل بين سر و مهره اول با مهره دوم از روانترين مفاصل ستون مهرهها مىباشد به دليل نياز مبرم به حركتهايى كه توسط آن دو ( يعنى سر و مهره اول با مهره دوم ) سر مىزند و اين كه اين حركتها بسيار رسا و آشكار مىباشد .
با حركت سر همراه مفصل يكى از دو مهره ، مهره ديگر نيز همگام با مفصل ديگر به منزلة يك چيز مىگردد ، تا آنجا كه با حركت سر به جلو و عقب ، سر با مهره اول به منزلة يك استخوان مىگردد و با حركت بدون اعوجاج سر به سمت چپ و راست مهره اول با مهره دوم به منزلة يك استخوان مىگردند .
اين بود مطالبى كه درباره مهرههاى گردن و ويژگىهاى آن به ذهن ما خطور نمود .
فصل نهم : تشريح مهرههاى سينه
مهرههاى سينهاى به مهرههايى اطلاق مىگردد كه دندهها به آنها جوش خورده و اندام تنفسى را در بر گرفته است . مهرههاى سينهاى دوازده عدد مىباشد كه يازده مهره آن داراى زوايد خارى و بال ( زوايد عرضى ) بوده و يك مهره فاقد دو بال مىباشد .
هامش
( 1 ) منظور از بهانه همان علتى است كه براى عدم خروج عصب از دو جانب جلوى مهره اول ذكر شد ، و آن نازكى ديواره قدامى آن به واسطه عبور زايده دندانهاى از آن بود .
( 2 ) كه در پايين و به موازات خود محل خروج زوج عصب مهره دوم قرار داشته باشد .