نزديكى به خداست و به آنچه كه خدايش ناپسند و حرام دانسته نمىتوان به او نزديك شد .
نقل نيز ، از آن رو كه پيامبر از روزه اين دو روز نهى فرمود . « 1 »
12 - اماميه بر اين نظرند كه اگر زايرى قربانى ندارد نبايد در ايام تشريق در منى روزه بگيرد .
شافعى و مالك آن را جايز مىدانند ؛ « 2 » امّا پيامبر روزه گرفتن شش روز را نهى كرده است : روز فطر ، اضحى ، روزهاى تشريق و روزى كه در آن ترديد است . « 3 »
انس مىگويد : پيامبر از روزه پنج روز در سال نهى كرده است : روز فطر ، روز قربانى و سه روز ايام شريق . « 4 »
13 - اعتقاد اماميه اين است كه اگر كسى از بيمارى جنون رهايى يابد و در ايام ديوانگى روزههايى از او فوت شده باشد قضاى آنها بر وى واجب نيست .
ابو حنيفه مىگويد : اگر يك جزء از ماه باقى مانده باشد و او عافيت يابد قضاى همه ماه بر وى واجب است . « 5 » عقل و نقل خلاف رأى ابو حنيفه گواهى مىدهند . عقل از آن جهت كه تكليف وابسته به خرد است و ديوانه خردمند نيست ، قضا نيز تابع وجوب اداء است .
نقل نيز از آن رو كه پيامبر فرمود : « تكليف از سه كس برداشته شده : . . و از مجنون تا گاهى كه صحت يابد . » « 6 »
هامش
( 1 ) . الهدايه ، ج 1 ، ص 94 ، التاج الجامع للاصول ، ج 2 ، ص 85 و الموطأ ، ج 1 ، ص 280 .
( 2 ) . الام ، ج 2 ، ص 102 ، بدايه المجتهد ، ج 1 ص 217 و التاج الجامع للاصول ، ج 2 ، ص 85 .
( 3 ) . التاج الجامع للاصول ، ج 2 ، ص 85 و منتخب كنز العمال ، ج 3 ، ص 347 .
( 4 ) . منتخب كنز العمال ، ج 3 ، ص 347 .
( 5 ) . الهدايه ، ج 1 ، ص 92 .
( 6 ) . منتخب كنز العمال ، ج 2 ، ص 253 ، حديث را از صحاح و سنن آورده است .