بودند و چون به « كديه » كه ميان عسفان و قديد است ، رسيدند ، پيامبر افطار كرد و مردم نيز چنين كردند . » « 1 »
در همان كتاب از ابن عباس روايت است : « پيامبر بيرون آمد ، برخى از همراهان او روزهدار بودند و برخى نبودند . چون پيامبر بر مركب خود قرار گرفت آب خواست و آن را بر مركب نهاد تا مردم ببينند ، سپس آب نوشيد و مردم نيز در ماه رمضان با او آب نوشيدند . » « 2 »
و باز از همان مأخذ : « جابر بن عبد اللَّه مىگويد : پيامبر در سال فتح مكه در ماه رمضان خارج شد و روزه داشت تا به « كراع الغميم » رسيد . در حالى كه مردم روزه گرفته بودند آب خواست و برافراشت تا مردم ديدند و نوشيد . سپس به او گفتند برخى از مردم روزه دارند . فرمود : آنان سركشان هستند ، سركشانند . » « 3 » اين حديث نصى در تحريم روزه است .
نيز پيامبر فرمود : « روزه در سفر ، از نيكويى نيست . » « 4 » و « مسافر روزهدار مانند ساكن در وطن روزه خوار است . » « 5 »
44 - اماميه بر آنند كه اگر مسافر به مقيم اقتدا كند وظيفه واجب او تغيير نمىكند ولى
هامش
( 1 ) . صحيح البخارى ، ج 3 ، ص 42 ، الموطأ ، ج 1 ، ص 275 ، التاج الجامع للاصول ، ج 2 ، ص 74 و مسند احمد ، ج 1 ، ص 219 ، 334 .
( 2 ) . مسند احمد ، ج 3 ، ص 329 از جابر و در حاشيه آن منتخب كنز العمال از ابن عباس با تعبيرى ديگر .
( 3 ) . صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 465 ، بداية المجتهد ، ج 1 ، ص 207 و كتاب اختلاف الحديث ص 493 كه در انتهاى الام شافعى به طبع رسيده است .
( 4 ) . بداية المجتهد ، ج 1 ، ص 206 ، التاج الجامع للاصول ، ج 2 ، ص 75 ، نويسنده گفته است كه راويان پنجگانه و مسند احمد ، ج 3 ، ص 299 و 317 روايت را آوردهاند .
( 5 ) . احكام القرآن جصاص ، ج 1 ، ص 214 ، الدر المنثور ، ج 1 ، ص 191 ، منتخب كنز العمال در حاشيه مسند ، ج 3 ، ص 342 .