آيه چند روز از ماههاى ديگر واجب شده و روزهء رمضان حرام گرديده و هر چيز كه سبب قصر در روزه شود ، قصر در نماز را نيز واجب مىكند . عمران بن حصين مىگويد : « با نبى صلّى اللَّه عليه و آله حج بجا مىآورديم و او تا بازگشت نماز را دو ركعتى بجا مىآورد ، ابو بكر و عمر نيز چنين مىكردند . » « 1 »
ابن عباس مىگويد : « خداوند نماز در سفر را بر زبان پيامبرتان دو ركعتى قرار داد . » « 2 » از عايشه روايت است كه گفت : « نماز دو ركعت دو ركعت واجب شد ، براى سفر همان دو ركعت باقى ماند ولى در وطن دو ركعت ديگر افزوده شد . » « 3 »
عمر مىگويد : « نماز صبح دو ركعت است و نماز جمعه دو ركعت و نماز فطر دو ركعت و نماز سفر دو ركعت اين بر زبان پيامبرتان بيان شده است . » « 4 »
43 - اماميه بر آنند كه روزه گرفتن بر مسافر قصر است ؛ ولى فقهاى چهارگانه مىگويند :
اگر خواست روزه بگيرد و اگر خواست افطار كند . « 5 »
نصّ قرآن اين است : « هر كس كه بيمار يا در سفر باشد ، به همان تعداد از روزهاى ديگر روزه بدارد . » « 6 » اين نص به اجماع با جواز روزه مخالف است .
حميدى در جمع بين صحيحين آورده است : « پيامبر به همراهى ده هزار نفر از مدينه بيرون شد و اين واقعه در سال هشتم ورود او به مدينه بود . پيامبر و همراهانش سفر خود به سوى مكه را ادامه دادند . رسول خدا روزه داشت و ديگران نيز چنين
هامش
( 1 ) . مسند احمد ، ج 4 ، ص 43 ، 431 ، 440 و در حاشيه آن منتخب كنز العمال ج 3 ، ص 227 از ابن عباس :
« كسى كه در سفر نماز را تمام بخواند چون كسى است كه در حضر آن را شكسته بخواند . » ديلمى از پسر عمر روايت كرده است : « نماز سفر دو ركعت است و هر كس سنت رسول را ترك كند كافر شده است . »
( 2 ) . صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 365 و منتخب كنز العمال در حاشيه مسند ، ج 3 ، ص 229 .
( 3 ) . صحيح مسلم ، ج 1 ، ص 265 .
( 4 ) . مسند احمد ، ج 1 ، ص 37 .
( 5 ) . بدايه المجتهد ، ج 5 ، ص 76 ، تفسير كبير ، ج 5 ، ص 76 ، الفقه على المذاهب ، ج 1 ، ص 471 .
( 6 ) . بقره : 184 .