25 - اماميه برآنند كه اگر زمين به ادرار نجس شود و پس از تابش آفتاب خشك گردد ، پاكيزه مىشود و تيمم از آن و نماز بر آن صحيح است .
ابو حنيفه مىگويد : زمين پاك مىشود و نماز جايز است ولى تيمم جايز نيست . « 1 »
رأى او مخالف قرآن است ! « بر خاك پاك تيمم كنيد » صعيد ، خاك و طيب ، پاك است و ابو حنيفه به طهارت زمين اعتراف كرده است .
26 - اماميه برآنند كه آميزش با زن حائض در غير فرج ( ميان ناف و زانو ) مباح است .
شافعى و ابو حنيفه آن را حرام مىدانند ، « 2 » امّا خداوند فرموده است : « هر جا كه خواهيد به كشتزار خود در آييد . » « 3 » و تحريم را تنها در مورد فرج دانسته است : « در موضع حيض ، از زنان كناره بگيريد . » « 4 » مراد از محيض ، موضع حيض و فرج است .
27 - اماميه معتقدند كه در نماز بايد بدن و لباس پاك باشند . استثناء حكم در باره خونى است كه اولا از حيض ، استحاضه و نفاس نباشد ، ثانيا مقدار آن كمتر از يك درهم بغلىّ باشد ، آلودگى تن و جامه به چنين خونى ، باطلكننده نماز نيست ، اما نجاسات ديگر ، مانع و باطلكننده نماز است .
ابو حنيفه مىگويد « 5 » هر آلودگى كه كمتر از درهم بغلىّ باشد ، بخشيده است ؛ ولى خداوند به عموميت فرموده است : « و جامهات را پاكيزه دار . » « 6 »
28 - اماميه منى را نجس مىدانند و ماليدن و محو كردن منى خشك شده را پاككننده آن نمىشمارند . ابو حنيفه اين عمل را پاككننده و كافى مىداند و شافعى منى را پاك
هامش
( 1 ) . الهدايه ، ج 1 ، ص 21 ، الفقه على المذاهب ، ج 1 ، ص 152 و القدورى ، ص 11
( 2 ) . الفقه على المذاهب ، ج 1 ، ص 134 .
( 3 ) . بقره : 223 .
( 4 ) . بقره : 223 .
ترجمه آيه مطابق خواست و استدلال علّامه صورت گرفت . ( م )
( 5 ) . بدايه المجتهد ، ج 1 ، ص 64 و الفقه على المذاهب ، ج 1 ، ص 18 .
( 6 ) . مدثر : 4 .