5 - به فتواى اماميه در همه طهارتهايى كه از حدث « 1 » انجام مىشود ، نيت واجب است .
ابو حنيفه آن را در طهارت به آب واجب نمىداند و اوزاعى آن را مطلقا واجب نمىداند . « 2 » اين دو فقيه سر از قرآن پيچيدهاند زيرا خداوند مىفرمايد : « چون به نماز برخاستيد ، صورت و دستهايتان را تا آرنج بشوييد و سر و پاهايتان را تا قوزك مسح كنيد . » « 3 » يعنى براى نماز شستشو كنيد . و نيز : « و آنان را جز اين فرمان ندادهاند كه خدا را بپرستند در حالى كه در دين او اخلاص مىورزند . » « 4 »
نيز با سنّت متواتر مخالفت ورزيدهاند كه پيامبر فرمود : « همانا اعمال به نيات است و براى هر مرد ، نيتى است كه در خاطر گرفته است . » « 5 »
لازمه رأى آنان اين است كه اگر جنب خفته و بيهوش و غافل يا كسى كه حدثى از او سر زده را در آب افكنند ، پاك گردند و با چنين طهارتى به نماز ايستند و اين سخنى است كه عقل آن را نمىپذيرد .
6 - اماميه بر آن رفتهاند كه يك بار شستن دستها ، پس از بيدارى و پيش از فرو بردن آنها در ظرف ، مستحب است . داود آن را مطلقا واجب دانسته و احمد بن حنبل پس از خواب شب به وجوب فتوى داده ولى در خواب روز آن را واجب ندانسته است « 6 » هر دو تن با گفتار خداوند مخالفت كردهاند : « چون به نماز برخاستيد ، صورت و دستهايتان را بشوييد . » مفسران گفتهاند : هر گاه از خواب برخاستيد ؛ « 7 » اگر شستن
هامش
( 1 ) . مراد وضو ، غسل و تيمم است . ( م )
( 2 ) . احكام القرآن ، ج 2 ، ص 334 و بدايه المجتهد ، ج 1 ، ص 6 .
( 3 ) . مائده : 6
( 4 ) . بينه : 5 .
( 5 ) . التاج الجامع للاصول ، ج 1 ، ص 50 ، احكام القرآن ، ج 2 ، ص 337 و بدايه المجتهد ، ج 1 ، ص 6 .
( 6 ) . بدايه المجتهد ، ج 1 ، ص 7 .
( 7 ) . خازن و نسفى اين مطلب را در تفسيرهاى خود بيان كردهاند ( ج 1 ، ص 469 ) و آلوسى نيز در تفسير خود ، ج 6 ، ص 62 آن را آورده است .