مزاحهاى نعيمان مشهور است . او شراب هم مىخورد و هر بار او را نزد پيغمبر ( ص ) مىآوردند ، حضرت با كفش او را مىزد و به اصحاب مىفرمود : با كفش او را بزنند و بر روى او خاك بپاشند . وقتى چند بار تكرار شد ، يكى از اصحاب به نعيمان گفت : خدا لعنتت كند ! پيغمبر ( ص ) فرمود : چنين مگو ، نعيمان خدا و رسول را دوست دارد . سيوطى در قوت المغتذى على جامع الترمذى گويد : صحابه در باب حدود ، ويژگىاى دارند و آن اينكه آنچه ديگران بدان فاسق شوند ، صحابه بدان فاسق نمىشوند [ ! ] و چون پيغمبر ( ص ) از صدق و محبت باطنى نعيمان خبر داشت ، وى را به قتل نرسانيد . پيغمبر ( ص ) حق دارد هر يك از احكام را به طور خاص اجرا كند .
( 1 ) در الاصابه آمده است كه هر جنسى وارد مدينه مىشد ، نعيمان از آن مىخريد و به خانه پيغمبر ( ص ) اهدا مىكرد و چون صاحب كالا بهاى جنسش را مىطلبيد ، او را نزد پيغمبر ( ص ) مىآورد و مىگفت : پول فلان جنس را بده ! حضرت مىپرسيد : مگر اهدا نكردى ؟ نعيمان مىگفت : و اللّه پول آن را ندارم ، اما دوست داشتم تو از آن بخورى . حضرت مىخنديد و دستور مىداد پول جنس را بپردازند .
نيز آوردهاند كه مخرمة بن نوفل ، 115 سال داشت ( و از شدت پيرى و ضعف ماسكه ) مىخواست در مسجد پيغمبر ( ص ) ادرار كند ، مردم داد زدند : مسجد ! مسجد ! نعيمان دست او را گرفت و در گوشهء ديگرى از مسجد برد و گفت : اينجا كار خودت را بكن . بازهم مردم به سر مخرمه داد زدند . گفت : چه كسى مرا راهنمايى كرد ؟ گفتند : نعيمان . گفت : اگر به او دست يابم ، تا آنجا كه بخورد با عصا كتكش مىزنم . نعيمان چند روزى صبر كرد . يك روز نعيمان ديد كه عثمان در مسجد نماز مىخواند ، به مخرمه گفت : آيا مىخواهى نعيمان را نشانت بدهم ؟ گفت آرى . نعيمان دست مخرمه را گرفت و بالاى سر عثمان برد و گفت : اين نعيمان است . مخرمه با تمام قوّت عصا را بر سر عثمان كوبيد و سرش را شكست . مردم داد زدند :
خليفه را زدى ، مخرمه ماجرا بازگفت .
نيز آوردهاند ابو سفيان را ديد گفت : اى دشمن خدا ، تو سيد انصار ، نعيمان بن عمرو را هجو گفتهاى ؟ ابو سفيان عذر خواست . بعدا به ابو سفيان گفتند : همو خود نعيمان بود و ابو سفيان در شگفت ماند .
( 2 ) از ابن سيرين نقل است كه گروهى از اصحاب پيغمبر ( ص ) نزديك آبى پياده شدند .
نعيمان به اهالى آن منطقه گفت : [ در آينده ] چنين و چنان خواهد شد ؛ آنان هم شير و خوراكى
نظام الحكومة النبوة المسمى التراتيب الادارية ( نظام ادارى مسلمانان در صدر اسلام ) ( فارسي ) — صفحة 372
مساهمون: عبد الحي الكتاني
ص٣٧٢