مپز و بر خلاف كتاب اللّه شرط مكن . مؤلف گويد : اگر اين خبر ثابت باشد ، قول ابن القيم در الطرق الحكمية « 1 » كه گفته است در زمان پيغمبر ( ص ) غله مىخريدند و در خانه آرد مىكردند و نان مىپختند و كسى آرد يا نان پخته نمىفروخت ، رد مىشود .
( 1 )
آيا گردههاى نان پيغمبر ( ص ) كوچك بوده است
مرفوعا از عايشه نقل است كه پيغمبر ( ص ) فرمود : گردهها را كوچك و تعدادش را زياد كنيد تا بركت يابد . بعضى اين حديث را سست و از مجعولات شمردهاند . البته چند حديث در اين معنا آمده و در بعضى ، به كوچك برگرفتن لقمهها امر شده است . از بعضى عرفا نقل است كه نانها را تكه شده بر سفره مىآورد تا معلوم نشود هر كسى چند لقمه مىخورد . در بعضى روايات ، به بريدن نان با كارد اشاره شده است .
( 2 )
مشّاطه
ابن فتحون آورده است كه زفر ، مشّاطه خديجه بود و بعدها گاهى به خدمت پيغمبر ( ص ) مىرسيد و حضرت اكرامش مىنمود . ابن اسحاق گويد : وقتى پيغمبر ( ص ) مىخواست با صفيه بنت حيىّ بن اخطب در خيبر يا در راه مدينه عروسى كند ، آنكه به زيباسازى و مشّاطهگرى و كارهاى زنانهء صفيه پرداخت ، امّ سليم بنت ملحان بود . در طبقات ابن سعد آمده است كه پيغمبر ( ص ) بعد از آنكه صفيه را از دحيهء كلبى خريد ، او را به ام سليم سپرد تا او را آماده سازد و عدّهاش بگذرد . در الاصابه در احوال آمنه خواهر عثمان بن عفان آمده است كه در جاهليت ماشطه بود . همچنين از شبرة بنت صفوان قرشى به همين عنوان نام بردهاند .
ام رعله قشيرى نيز مشاطه بود و در عين حال ، زبانآورى و فصاحت داشت . به حضرت عرض كرد : ما زنان خانهدار و بچهدار را كه در جهاد نمىتوانيم شركت كنيم ، چيزى بياموز كه به خدا نزديكمان كند . نيز از حضرت پرسيد : براى من كه زنان را براى شوهرانشان مىآرايم ، گناهى هست ؟ حضرت فرمود : آنها را زينت و آرايش كن . در روايت ديگرى آمده است كه حضرت از زبانآورى آن زن در شگفت شد . در حديث ام ايمن آمده است كه « قنيت عائشة » يعنى عايشه را بزك كردم ، و اينكه كنيز آوازه خوان را قينه گويند ، از آن جهت است كه معمولا بزك دارد . عايشه گويد : مادرم مىخواست كه من گوشت بگيرم كه براى زفاف آماده شوم و از ميان غذاهايى كه به من مىخوراند ، خيار و رطب سازگار درآمد و با آن فربه شدم .
هامش
( 1 ) . ابن القيم ، الطرق الحكمية ، ص 233 .