طلا اين است كه بو نمىكند و نمىگندد . در سنن ابى داود هر دو مطلب بالا نقل شده و در طبقات ابن سعد آمده است كه عثمان ، دندانهايش را با طلا استوار كرده بود . اين نشان مىدهد كه نازك كارى و محكم كارى با طلا ، مثلا ساختن شكل بينى از طلا و كار گذاشتن آن در آن عصر ، رايج بوده است .
( 1 )
آسباد
بر اساس آنچه در وفية الاسلاف « 1 » شهاب مرجانى آمده ، به سال 29 هجرى يعنى در زمان عثمان ، اعراب آسباد ساختند [ صحيحش اين است كه در آن سال ، اولين بار عربها از آسياب بادى استفاده كردند ] .
( 2 )
صورتگر
در صحيح بخارى آمده است مردى نزد ابن عباس آمد و گفت : معيشت من از كار دست من است و تصوير مىسازم . ابن عباس حديث نهى از تصويرگرى را براى او بيان كرد و افزود اگر چاره ندارى ، پس تصوير اين درخت را بكش يا هر چيز بىروح را . در بدايع الصناى « 2 » علاء الدين بن مسعود كاسانى حنفى اين حديث را نقل كرده و از قول ابن عباس افزوده است :
تصويرهاى كوچك كه از دور واضح نيست ، اشكال ندارد ؛ زيرا بتپرست نيز بت بسيار كوچك را نمىپرستد . نيز تصريح نموده كه تصوير روى فرش ، اگر در سمت قبله نباشد يا زير پاى نمازگزار باشد ، كراهت و اشكال ندارد . در روايت است كه بر خاتم ابو موسى اشعرى ، تصوير دو مگس بود . نيز آوردهاند نقش خاتم دانيال ، صورت دو شير بوده است كه دارند او را مىليسند تا نعمت خدا را بر خود فراموش نكند . خاتم دانيال را در نهر شوش - كه جسد دانيال را يافتند - پيدا كردند و به دست ابو موسى افتاد و از او به پسرش ابو برده رسيد . « 3 » در الحديقة الندية نابلسى « 4 » آمده است كه بر خاتم ابو هريره ، تصوير دو مگس بود و بر خاتم دانيال ، تصوير شير نر و مادهاى بود كه كودكى را پرستارى مىكنند . اشاره به داستان كودكى دانيال كه براى حفظ جانش او را در گودالى افكندند و خداوند شير نرى را به حفاظت و شير مادهاى را به دايگى او برگماشت و دانيال براى يادآورى منت خدا ، آن منظر را بر خاتم خود
هامش
( 1 ) . شهاب مرجانى ، وفية الاسلاف ، ص 335 .
( 2 ) . كاسانى حنفى ، علاء الدين بن مسعود ، بدايع الصنائع ، ج 1 ، ص 117 .
( 3 ) . مواكب الربيع ، ص 192 .
( 4 ) . نابلسى ، الحديقة الندية ، ج 2 ، ص 308 .