325 كيلومتر مىباشد و لذا عبد اللّه الطيب مىكوشد ثابت كند مهاجران اول در سواكن پياده شدهاند . « 1 » اين نظريه نيز با آنكه وجهى دارد اما يك دليل ملموس مىطلبد ، به ويژه كه منابع سيره جاى معينى را به نام ، ذكر نكردهاند .
سؤال ديگرى كه پاسخ قانع كننده براى آن نيافتهايم اين است كه مسلمانان وقتى به حبشه رسيدند چه كار كردند ؟ آيا نزد نجاشى رفتند و ماجراى خويش را حكايت كردند ؟ و نجاشى چه گفت ؟
به نظر يكى از محققان ، مهاجران به محض رسيدن به حبشه نزد نجاشى رفتند ، زيرا در نظر عابدين ، مهاجران اول در حقيقت هيئت نمايندگى پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله به سوى نجاشى بودند تا با او در مورد مهاجرت مسلمانان گفتگو كنند و بدانند تا چه حد آمادگى پذيرش مهاجران را دارد . « 2 »
اما محقق ديگرى اين فرضيه را رد مىكند كه اين گونه فرستادهها ، معمولا به اين تعداد نمىرسند ، خصوصا كه وجود و حضور زنان ضرورت نداشته ؛ زيرا مدّت مأموريت همه در سفر مىگذشته است . « 3 » به گمان مؤلف ، اين نظريه در نهايت وجاهت است ، خصوصا كه منابع قديم با آنكه طول و تفصيل زيادى به قضيه دادهاند هيچ اشارهاى به موضوع گفتگوى مهاجران با نجاشى [ در صورت ملاقات ] نكردهاند .
همگى مىنويسند كه اينان مدت سه ماه در حبشه ماندند و چون خبر [ دروغ ] مسلمان شدن اهل مكه به آنها رسيد به مكه بازگشتند . اگر اين سفر براى مأموريت گفتگو با نجاشى بود ، اين قدر طول نمىكشيد و لازم نبود اينقدر طولانى شود تا آن
هامش
( 1 ) . عبد اللّه الطيب : بين الحبشه و العرب ، ص 97 . ضمنا به نقشه ضميمه و مكانهايى كه در ماجراى مهاجران بدان اشاره شد توجه كنيد .
( 2 ) . عابدين : بين الحبشه و العرب ، ص 77 .
( 3 ) . زاهر رياض : الاسلام فى اتيوبيا ، ص 42 .