پناه به والى طبرستان برد و حاكم آن ديار از آن گبران ديّارى نگذاشت .
و در سال صد و چهل و پنجم از هجرت ابو جعفر دوانيقى شهر بغداد را بنا كرد .
و در سال صد و چهل و هشتم ، آن ملعون فرمود تا زهر به حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام خورانيده ، آن جناب را شهيد كردند ، و آن سرور در بقيع مدفون گرديد .
خاتمه [ : در ذكر ظلم عباسيّه و طايفه باغيه به اولاد حضرت خير البريّه به منتسبان دودمان نبوت و ولايت صادر گرديد ]
در ذكر شمهاى از آنچه از ظلم عباسيّه به اولاد امجاد حضرت خير البريّه و از آن طايفه باقيه به منتسبان دودمان نبوت و ولايت صادر گرديد مختار گويد كه : معادات بنى عبّاس با عترت پيغمبر عليهم السّلام زياده است از معادات بنى اميّه با « 1 » آن شفيعان يوم المحشر ، و آن ظلمها كه از آل عبّاس به اولاد حضرت خير البشر [ رسيد ] افزون است از آن ستمها كه [ از ] بنى اميّه نسبت به ايشان صادر گرديد ، زيرا كه خلفاء بنى اميّه چهار تن را از ائمّهء معصومين عليهم السّلام شهيد كردند ( چنان كه در مقدمه مذكور گشت ) و خلفاى بنى عبّاس شش امام معصوم عليهم السّلام را كشتند ، ابو جعفر دوانيقى كه خليفهء دوم از خلفاى بنى عبّاس [ بود ] ، حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام را شهيد كرد ( چنان كه گذشت ) و هارون الرشيد پليد خليفهء پنجم است از اين قوم خدا ناشناس و پسرزادهء ابو جعفر دوانقى است حضرت امام موسى كاظم - صلوات اللّه عليه - را به سمّ كشت ، و مأمون الرشيد كه خليفه هفتمى است از اين ملاعين و پسر هارون الرشيد است امام رضا عليه السّلام را مسموم گردانيده ، و معتصم ظالم كه برادر مأمون و خليفه هشتم است از خلفاى دوزخ مأواى بنى عباس حضرت امام محمّد تقى عليه السّلام را به قتل رسانيد و معتزّ غدّار كه خليفهء سيزدهم است از اين قوم
هامش
( 1 ) . اصل : تا .