به ابى بكر جاهل تميمى و به عمر فظّ غليظ عدوى ، صرف امر خلافت نمودند از عترت طاهره عليهم السّلام به كفّار بنى اميّه و شياطين بنى عبّاس ، و اكتفا نكردند به اين ، تا دوست داشتند ابو مسلم مروزى به طريقى [ كه ] دانستند كه ابو مسلم سبب استيلاى فرعونهاى بنى عبّاس بودند بر ائمّهء معصومين عليهم السّلام كه حجّتهاى خدايند بر مردمان همچنان كه عمر مسلّط زنديقان بنى اميّه شده بود بر آن حضرات رفيع الدرجات صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، و به سبب فرط دوست داشتن نواصب مر ابو مسلم را افترا زندهاند بر حضرت امير المؤمنين على عليه السّلام در تعريف ابو مسلم آنچه افترا زدهاند در قصهء حرب صفين با آن كه نواصب نسبت دادهاند ابو مسلم را [ به ] شيعه و هرآينه به تحقيق كه اشارت فرموده است پدر من ( يعنى : شيخ على بن عبد العال رحمه اللّه ) به كفر ابو مسلم در كتابى كه موسوم است به « مطاعن المجرميّه » و ايراد فرموده است در آن كتاب چيزهاى بسيار از آن چه دلالت مىكند بر شدّت عداوت ابو مسلم نسبت به عترت طاهره عليهم السّلام و ذكر كرده است حديثى صحيح به اسناد خود در طعن او .
بدان كه افترايى كه زدهاند نواصبه بر حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در بحث حرب صفين در تعريف ابو مسلم لعين آن است كه قبل از اين سمت تحرير يافت .
پس بر شيعيان سعادت مآل از نساء و رجال ظهور اين معنى را مرتبهء كمال است كه : ابو مسلم مروزى از سختترين دشمنان اهل البيت عليهم السّلام است و در بعضى از مساوى با عمر خطاب مساوى است :
اگر عمر [ باعث ] استيلاى بنى اميّه شد ابو مسلم علّت تسلّط بنى عبّاس گشت .
اگر عمر مدّعى امامت و خلافت بود ابو مسلم نيز ادعاى اولى الامر « 1 » نمود .
اگر عمر باعث قتل پنج امام معصوم عليهم السّلام گرديد ، به واسطه ابو مسلم شش تن از
هامش
( 1 ) . اصل : اوامر .