در آن جنگ كشته شد و لشكرش منهزم گرديد ، پس قحطبه به رى رفت و از آن ديار روى به قم و اصفهان آورد ، و احمد زمچى را كه از ملازمان او بود به يزد فرستاد ، احمد به يزد روى آورد و در آن وقت مروان حمار يزد را به ابو العلاى طرقى به مقاطعه داده بود ، چون در آن زمان يزد را حصار و دروازه و خندق نبود ، ابو العلا مجال توقّف نيافته بگريخت و به دژ « بدر بدرآباد » « 1 » رفت ، و احمد زمچى بعد از محاصره ، ابو العلا را بگرفت و او را به يزد آورده بسوخت و قصر او را بكند و قصر ديگر بنا نهاد و مال به جهت بنى عبّاس از مردم يزد بستد ، و چون سفّاح بر تخت نشست ، آن مال را به كوفه برده به وى تسليم نمود .
[ جنگ با يزيد بن عمرو بن هبيره در كنار فرات ]
امّا قحطبه چون به اصفهان رسيد ، محاربه نموده اصفهان را مسخّر كرد ، و از آنجا بازگشته ، به حيله نهاوند را گرفت و به همدان رفت ؛ بعضى از لشكر نصر سيّار را كه در آنجا بودند شكست داد و متوجّه كوفه شد .
اين خبرها متعاقب به مروان حمار رسيد ، پس مروان حمار به استحضار لشكرهاى شام و جزيره و ساير قلمرو فرمان داد ، و يزيد بن عمرو بن هبيره از كوفه به جنگ قحطبه روى آورد ، و در كنار فرات آن دو لشكر درهم افتادند ، جنگ به شب كشيد ، در آن شب قحطبه در آب غرق شد ، مردمش از حال او آگاه نبودند ، چون لشكر يزيد بن عمرو منهزم گشتند ، قحطبه پيدا نبود ، ناگاه اسبش را ديدند زين و لجام تر شده ، دانستند كه قحطبه غرق شده است ، حسن ابن قحطبه را بر خود امير ساختند و پس روى به كوفه آوردند .
[ پنهان شدن سفّاح و برادران و خويشانش در خانهء ابو سلمهء خلّال ]
چون خبر انهزام لشكر عراق به مروان رسيد ، ابراهيم بن محمّد بن علىّ ابن عبد اللّه بن عبّاس را كه در بند داشت به قتل رسانيد ، امّا حسن بن قحطبه با
هامش
( 1 ) . نسخهء « انيس المؤمنين » « ايرندآباد » ضبط نموده .