پس ، بدان اى عزيز ! - اعزّك « 1 » اللّه فى الدّارين - كه اگر چه « 2 » بسيارى از كتب اصحاب به مثالب و معايب ابو مسلم مروزى كذّاب ناطق است ، امّا چون كتابى در اين باب به جامعيّت « انيس المؤمنين » كه از مؤلّفات مولى الاجلّ الأفضل فاضل الدّين محمّد بن اسحاق بن محمّد حموينى به نظر اين ذرّهء احقر نرسيده ، به خاطر شكسته خطور كرد كه باب ششم از ابواب آن كتاب كه مشتمل است بر حالات ابو مسلم مروزى مرتاب ، به عيادت ( ؟ ) مؤلّف كه از جملهء تلامذهء شيخ بن عبد العالى است انتخاب نمايد و آن را به مقدمهاى و خاتمهاى بيارايد ، و بعد از اتمام ، آن را به « ابيات المختار و انيس الابرار » موسوم گرداند و چون در اثناى گزارش حكايات ، مؤلّف مذكور بعضى از اوقات از خود به « مسوّد اوراق » و « راقم حروف » و امثال اين تعبير مىنمايد ، اين فقير اگر در حالت نقل روايتى خود را به « مختار » مقرّ سازد ، بنمايد « 3 » ، نه به اعتبار اظهار نام ، بلكه به مناسبت « 4 » اسم فاعل در آن مقام ، و التّوكل على اللّه الملك العلّام .
مقدمه در ذكر بعضى از وقايع
[ . . . . . . ] « 5 »
بدان كه مدّت حكومت خلفاى بنى اميّه نود و يك سال است و ايشان چهارده تن بودهاند :
اوّل ايشان : معاوية بن ابى سفيان است كه قتل فرزند پيغمبر آخر الزّمان روا داشت و به حكم آن ملعون حضرت امام حسن مجتبى عليه السّلام مسموم گشته ، قدم در
هامش
( 1 ) . اينجا چنين بود : « عزّك » اصلاح شد .
( 2 ) . اصل : چو .
( 3 ) . شايد يعنى : بنويسد .
( 4 ) . اصل : مناسب .
( 5 ) . اين قسمت متأسّفانه خوانا نبود .