تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 332

مساهمون:

ص٣٣٢
بازگشت است ، و نه به شيخ الاسلامى اصفهان رغبتى و نه به قطّاع طريق خراسان الفتى ، مدّة الحيوة در زاويهء خمول به سر برده و از عقارب روزگار هزار هزار نيش تشويش به دل خورده و از خشك‌توجّهان به لب تشنه و چشم گريان ساخته و به هيچ شغل از مشاغل دنيا نپرداخته ، نه هواى جاه دارم ، نه هوس قبول مردم ، نه به صالحان عداوت ، نه به طالحان محبّت ، پس غرض از تحرير اين رساله طلب رضاى ايزد غفّار است ، و باعث بر تقرير اين مقال خوف از عذاب نار و ترس از گرفتارى به سخط و غضب قهّار ، زيرا كه مروى است از سيّد عالم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه : « من علم علما و كتمه الجمه اللّه تعالى يوم القيامة بلجام من نار « 1 » » « 2 » يعنى : هر كس بداند علمى را و پنهان كند آن را ، حضرت حق تعالى در روز جزا ملجم سازد او را به لجامى از آتش دوزخ . ديگر آنكه محبّت اهل البيت عليهم السّلام و عداوت اعداى ايشان را از ضروريات دين است و فرض على الأعيان ، و دشمنى با ايشان و دوستى با مخالفان است نهيى است از منكر و تارك نهى منكر مانند تارك امر به معروف مؤاخذ در روز محشر ، و معلوم است كه هرگاه شخصى عالم باشد بر حال مخالفان و واقف شود كه بعضى از مبتدعان و مقرئان قصه‌اى اختراع نموده‌اند و يكى از مخالفان را در آن قصهء كاذبه ممدوح ساخته و به خواندن آن هذيان ، مردمان را دوست آن مخالف مىگردانيد و عوام انعام صفت را به افسار تزوير به جانب سعير مىكشانند ، اگر آن شخص با وجود شرايط ، اغماض پيشه ساخته ، خاموش بنشيند ، در روز نشور نزد خالق ظلمت و نور معذور نخواهد بود ، بيت :
اگر بينى كه نابينا به چاهست * اگر خاموش بنشينى گناهست
هامش
( 1 ) . اصل : النّار . ( 2 ) . « شرح ابن ابى الحديد » ج 20 / صفحهء 247 .
كفاية المهتدي في معرفة المهدي ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 332 | مير لوحى