زد عباس تير را بكشيد « 1 » . خلق گرد عباس درآمدند و او را از حسين جدا كردند و عباس به كنار فرات شهيد شد و قبر او آنجاست .
و حسين عليه السّلام به در خيمهء زنان رفت مالك كندى لعين شمشير بر سر امام حسين عليه السّلام زد امام حسين با لشكر كفر حرب مىكرد و سه تن مانده بودند با امام عجب كاريست كه سه مرد در مقابل هفتاد هزار مرد جهاد مىكردند . حسين عليه السّلام به خيمه رفت و زخمها را محكم ببست و بيرون آمد و حرب مىكرد به موافقت سه نفر تا آن سه نفر هم كشته شدند امام تنها ماند چون شير غران ميان افتاد و از آن ملاعين مىكشت و به دوزخ مىفرستاد .
و راويان احوال ايشان حميد مسلم كندى كه از لشكر ملاعين بود و زينب خواهر حسين عليه السّلام و على زين العابدين عليه السّلاماند و حميد از جملهء نيك مردان بود ليكن او را به اكراه و اجبار آنجا حاضر كرده بودند « 2 » . حميد گويد كه حسين عليه السّلام به هر جانب كه حمله كردى اگر ده هزار بودى اگر بيست هزار بودى چنان كه گوسفندان از شير رمنده مىرميدند و هيچكس را زهرهء آن نبود كه در مقابل او بايستد چون چنان ديدند منادى كردند كه اى شيران عرب و اى پهلوانان آخر نه يك مرد است چندين زخم خورده شرم از خود و مردى خود نداريد جمله به يك بار تير باران و سنگ باران كنيد لشكر به يك بار روى به امام حسين عليه السّلام نهاد .
حميد گويد : سيصد و شصت تير و شمشير و نيزه بر تن امام حسين عليه السّلام آمد و خون از تن او روان شده بود چون خون بسيار رفته بود و خون در تن او نمانده بود سست شد و غش كرده ساعتى بر نيزه تكيه كرده بود خلق گرد او درآمدند زرعة بن شريك درآمد و شمشير بر دست راست امام زد و سنان بن انس نيزهاى بزد و امام را بينداخت خولى بن يزيد فرود آمد تا سر مباركش ببرد دستش بلرزيد شمر فرود آمد و سر مباركش از تن جدا
هامش
( 1 ) - اصابت تير بر پيشانى مبارك امام حسين عليه السّلام و بيرون آوردن آن توسط حضرت عباس عليه السّلام در تواريخ معتبر و مقاتل قابل استناد و حتى در كتبى هم كه داراى اعتبار چندانى نيستند و داستان شهادت امام حسين عليه السّلام و حضرت عباس عليه السّلام را نوشتهاند ذكر نشده است .
( 2 ) - اينكه مؤلف حميد بن مسلم را از جمله نيك مردان شمرده ، محل حرف است . اگر حميد از نيكان بود و به اجبار آمده بود مىتوانست مانند حر به امام حسين عليه السّلام ملحق شود اگر او از خوبان بود در جريان انتقام از قاتلان امام حسين عليه السّلام توسط مختار تحت تعقيب قرار نمىگرفت بلكه پولهاى دستگاه خلافت و وعدههاى دار الاماره كوفه ، چشمان حميد بن مسلم و امثال او را از ديدن حقايق بسته بود .