بكشت بدست پسر ارطاة معاويه بود ، اين جمله املاء ابو يوسف است چنان كه در حاويه مكتوب است .
اما قوله أول من قاد الفئة الباغية . ابن عباس گويد مادر حائط ابو سعيد خدرى بوديد كه حكايت بناى مسجد رسول برآمد گفت ما هر يكى خشتى برمىگرفتيم الّا عمار كه دو دو برمىگرفت . رسول حاضر شد و خاك از پشت عمار مىافشاند و پاك مىكرد و گفت الا تحمل كما يحمل اصحابك . چرا تو هم برندارى چنان كه اصحاب تو برمىدارند .
عمار در جواب گفت : اريد الاجر من اللّه ، فيجعل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ينفض التراب عنه و يقول و يحك يقتلك الفئة الباغية ، تدعوهم الى الجنة و يدعونك الى النار « 1 » . يعنى مزد از خداى خواهم پس رسول خاك از پشت او دور مىكرد و مىگفت واى بر تو كه تو را گروهى از اهل بغى و گمراهان بكشند كه تو ايشان را به بهشت خوانى و ايشان تو را به آتش .
عمار از آن كسان بود كه :
السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ * أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ
( واقعه 11 - 10 )
وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ
الآية ( توبه 101 ) و قوله :
ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هاجَرُوا مِنْ بَعْدِ ما فُتِنُوا ثُمَّ جاهَدُوا وَ صَبَرُوا
( نحل 112 ) و قوله :
وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ
( انعام 52 ) و قوله :
وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ
( انعام 54 ) و قوله فى حكاية :
أَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ
( انعام 53 ) و قال :
وَ إِذا رَأَوْهُمْ قالُوا إِنَّ هؤُلاءِ لَضالُّونَ
( مطففين 32 ) چنان كه مفسران گفتند .
و او رابع اربعه بود در اسلام و او بيست و چهارساله بود كه اسلام آورد و اول كسى كه شهيد شد از امت محمد مادر او بود سميّه نام رسول صلّى اللّه عليه و آله در حق او گفت : اول من شهد فى امتى امرأة « 2 » . اول كسى كه شهيد شد از امت من زنى بود و مقصود سميه بود و :
إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ
( نساء 100 ) مگر آنكه مستضعفاند از مردان و زنان كه مادر عمار بود و ياسر پدر او و سميه مادر او .
و عمار شهيد شد به دست كافرى كه كمتر نبود از ابو جهل و مادر و پدرش نيز شهيد شد به دست ابو جهل و سبب آن بود كه چون رسول صلّى اللّه عليه و آله به مدينه آمد مردم مىگريختند از
هامش
( 1 ) - بحار الانوار 33 / 15 و 22 .
( 2 ) - سند اين مطلب بدست نيامد .