بخواند وبفرمود : فراجمع رو وعزيمت ايشان معلوم كن . عباس با بيست سوار بر نشست وبه جانب ايشان شد وفرمود : شما را در اين وقت چه افتاده است وچه خواهيد ؟
گفتند : فرمان أمير عبيد اللّه رسيد كه حسين وياران أو را به بيعت أو خواهيم ، اگر گردن نهد أو را به كوفه بريم واگر سر زند با أو دراندازيم .
عبّاس بازگشت وسخن ايشان بگذارد .
أبو عبد اللّه فرمود : بازگرد ويك امشب در كار حرب مهلت طلب ، باشد كه با خداى خويش سخن گويم وهمهء شب نماز گزارم ومغفرت جويم وخداى سبحانه داند كه نماز را بسى دوست دارم وبه خواندن كتاب أو وبسيارى دعا وطلب مغفرت نيازمند باشم .
عباس بازگشت وباقي آن روز وتمام آن شب را زينهار گرفت . « 1 » شبانگاه امام همهء ياران را بخواند ودر ميان ايشان بايستاد وبر خداى سبحانه ثنا گفت وبر رسول درود فرستاد ، آنگاه فرمود :
« فانّى لا اعلم أصحابا أوفى ولا خيرا من أصحابي ولا أهل بيت ابرّ ولا أوصل من أهل بيتي فجزاكم اللّه عنّى خيرا ألا وإنّي لأظنّ يوما من هؤلاء الا وإنّى قد اذنت لكم فانطلقوا جميعا في حلّ ليس عليكم حرج منّى ولا ذمام هذا الليل قد غشيكم فاتّخذوه جملا » .
مىفرمايد : براستى أصحابي ندانم وفادارتر ونيكوتر از أصحاب خويش وخاندانى نيكوكارتر وحقگزارتر از خاندان خويش . خداى سبحانه به جاى من همگان را پاداش نيكو دهاد وبراستى كه از اين گروه روزى گمان همىبرم وهمهء شما را جواز همىدهم . همگان در روايى « 2 » بازرويد كه بر شما از جانب من گناهى وذمّتى « 3 »
هامش
( 1 ) . أمان خواست
( 2 ) . مجاز بودن ، شايستگى
( 3 ) . تعهّد ، دين