أمير افتاده ودر اين زمين فرود آمده وبه خداى سوگند اگر از اينجاى گامى فراتر شود ، هرآينه جانب أو قوى گردد ، چندان كه جانب أمير ضعيف شود . زينهار ! اين عذر مپذير وبر اين عهد رضا مده كه اين نشان وهن « 1 » وعلامت ضعف باشد والبتّه أو را وياران أو را به حكم خويش خوان ؛ اگر از اين معنى سرزند ، عقاب فرماى كه فرمان أميري قاهر نبردهاند واگر تن در دهند ، عفو فرماى كه عفو نيكوتر بود . « 2 »
پسر زياد ، در حال « 3 » به دست شمر به سوى عمر نامه كرد كه من تو را جانب حسين نينگيختم تا خويشتن از أو بازدارى وراه مطاولت « 4 » گيرى وبه اهمال واغفال كاربندى ونويد هستى وسلامت بدو دهى ويا از أو به نزد ما شفاعت آرى وعذر بپذيرى ، چنانچه حسين وياران أو با حكم من تن در دهند وفرمان مرا بپذيرند ، ايشان را تعرّض مرسان ونزد من فرست ، وگرنه ، با أو درانداز « 5 » وهمگان را به قتل رسان ومثله كن . وچون حسين را بكشتى بفرماى تا با سم ستوران ، سينه وپشت أو را درهم شكنند وبا خاك ، پست كنند كه حسين مردى متكبّر وظالم است ومن خود مىدانم كه پس از مرگ از اين روى بدو زيانى نرسد ؛ ولى وقتي با خويش اين انديشه كردم كه چون بر أو دست يابم سينه وپشت أو با سم ستوران درهم مالم وهمىخواهم آن انديشه به امضا رسانيده آيد ؛ پس اگر فرمان ما را دربارهء حسين بپذيرى وبر اين صفت كه نوشته آمد پيشگيرى ، تو را اجرى جزيل « 6 » ومقامي بس رفيع خواهد بود واگر سرباز زنى وفرمان ما را ضايع گذارى ، از عمل امارت ومنصب زعامت كنارهجوى وسپاه را با شمر ذي الجوشن گذار كه أو به كفايت اين شغل البتة قيام خواهد نمود واز مواجب « 7 » اين مهم به واجب تفصّى « 8 » خواهد جست « 9 » .
هامش
( 1 ) . سستى وخوارى
( 2 ) . عقد الفريد ج 5 / 121 .
( 3 ) . در همان لحظه
( 4 ) . به درازا كشاندن وطولانى كردن
( 5 ) . درانداختن : جنگ كردن
( 6 ) . بسيار
( 7 ) . جمع موجبه : دواعي ، انگيزهها ، عوامل
( 8 ) . خلاصي ، رهايى
( 9 ) . وقعة الطف ص 188 ، 189 ؛ الفتوح ص 892 ؛ تجارب الأمم ج 2 / 67 .