رشادت و شهامت آنها ، مايه تقدير و باعث اعجاب و سرمشق براى مسلمانان است .
هرگز مؤمن از يك سوراخ دو بار گزيده نمىشود
حادثههاى جانگداز سرزمين رجيع و بئر معونه كه منجر به كشته شدن سپاه تبليغى اسلام شد موجى از تأثر و اندوه در مسلمانان ايجاد كرد و افسردگى فوق العادهاى سراسر محافل آنها را فرا گرفت . در اين موقع ، خوانندگان گرامى از خود سؤال مىكنند كه چرا پيامبر دست به چنين عملى زد ؟ با اينكه او در حادثه نخست ( رجيع ) تجربيات تلخى داشت ، چرا بار ديگر چهل نفر را روانه نواحى بئر معونه كرد ؟ مگر خود پيامبر نفرموده است :
لا يلدغ المؤمن من جحر مرّتين ؛ مؤمن هرگز از يك سوراخ دو بار گزيده نمىشود .
پاسخ اين پرسش با مراجعه به متون تاريخى روشن مىشود ، زيرا گروه دوم در حمايت و ضمانت ابو براء ( عامر بن مالك بن جعفر ) - كه رئيس قبيله بنى عامر بود - قرار گرفته بودند و هرگز قبيله او بر خلاف منويات رئيس خودكارى انجام نمىداد و براى دادن اطمينان بيشتر ، خود او در مدينه باقى ماند ، تا سپاه تبليغى برگردند .
نقشه و تدبير رسول خدا صحيح و منتج بود ، زيرا سپاه تبليغى اسلام به دست قبيله ابو براء كشته نشدند . با اينكه برادرزاده او ، عامر بن الطفيل ، قبيله ابو براء را كه قبيله خودش نيز بود ، بر ضد سپاه تبليغ تحريك كرد ؛ با اين حال ، كسى از آنان گوش به حرف او نداد و همگى گفتند : عموى تو آنها را امان داده است . سرانجام ، عامر بن الطفيل از قبيلههاى بيگانه مانند « سليم » و « ذكوان » كمك گرفت و رجال تبليغ اسلام را به قتل رسانيد .
لحظهاى كه سپاه تبليغى عازم منطقهء ابو براء شد ، دو نفر از ميان خود به نامهاى عمرو بن اميه و حارث بن صمه را « 1 » انتخاب كردند تا شتران سپاه را به چرا برده و
هامش
( 1 ) . بنا به نقل ابن هشام در سيره ، ج 2 ، ص 186 منذر بن محمد بوده است .