بنابراين فرض ، على با احتمال كشته شدن دست به چنين كارى زده است ، نه با علم به سلامتى .
بنا به فرض دوم فضيلت بالاترى براى على اثبات كرده است ، زيرا اگر ايمان مرد به پايهاى برسد كه آنچه را از پيامبرى بشنود ، با روز روشن فرقى نداشته باشد ، هيچ چيز با فضيلت چنين ايمانى برابرى نمىكند . نتيجهء آن اين است كه هنگامى كه پيامبر به او بگويد : در بستر من بخواب و در حمله تروريستها آسيبى نخواهى ديد ، با كمال ثبات قلب مىرود و در بسترش مىآرمد و يك سر سوزن احتمال خطر در دلش راه پيدا نمىكند و اگر نظر ابن تيميه از گفتار خود - كه على عليه السّلام از سلامت خود آگاه بود ، زيرا صادق مصدق به دو گفته بود ؛ - اثبات عالىترين درجه ايمان باشد ، بايد بداند كه بدون توجه ، بزرگترين فضيلت را براى على ثابت كرده است .
پاسخ تفصيلى : دربارهء دليل اول بايد گفت كه جملهء : « آسيبى به تو نخواهد رسيد » برخى از استوانههاى فن تاريخ كه از هر نظر اصالت و سابقه دارند ، آن را نقل نكردهاند . « 1 »
آرى ، ابن اثير ، « 2 » ( م 630 ) و طبرى « 3 » ( م 310 ) ، جملهء مزبور را نقل كرده و گويا مدرك آنها ، سيره ابن هشام است « 4 » كه مطلب را به همان صورت نقل كرده است . خصوصا كه عبارتهاى اين دو مورخ با ابن هشام در اين مورد كاملا يكى است .
علاوه بر اين تا آنجا كه ما اطلاع داريم ، جريان مزبور به آن صورت ، در نوشتههاى دانشمندان شيعه نيست .
شيخ شيعه ، محمد بن حسن طوسى ( م 460 ) در امالى خود جريان هجرت را
هامش
( 1 ) . مانند مؤلف الطبقات الكبرى ، در ص 228 - 227 ، كه در سال 168 متولد شده و در سال 230 درگذشته است و نيز مقريزى در الامتاع ، از اين جمله سخن به ميان نياورده است .
( 2 ) . الكامل في التاريخ ، ج 2 ، ص 72 .
( 3 ) . تاريخ طبرى ، ج 2 ، ص 99 .
( 4 ) . سيرهء ابن هشام ، ج 1 ، ص 483 .