مسلم بن كناد
از شهداى كربلا به حساب آمده كه نامش در زيارت رجبيّه هم ديده مىشود . « 1 »
مسلم ، مولى عامر بن مسلم
از شهداى كربلا ، كه غلام عامر بن مسلم بود . عامر ، خود در كربلا به شهادت رسيد . « 2 » در برخى نقلها نام او سالم آمده است .
- سالم مولى عامر بن مسلم ، عامر بن مسلم
مسور بن مخزمه ( مخرمه )
از كسانى بود كه در مكّه ، پس از آگاهى از عزم سيد الشهدا « ع » بر حركت به سوى كوفه ، نامهاى به امام نوشت و از او خواست كه فريب نامههاى عراقيان را نخورد . خودش نيز با يزيد بيعت نكرده بود . امام پس از خواندن نامهاش ، براى او دعاى خير كرد و عواطفش را ستود . وى مردى اهل فضل و ديانت بود و از رسول خدا « ص » روايت مىكرد . دو سال پس از هجرت به دنيا آمده بود تا زمان مرگ عثمان در مدينه بود . سپس ساكن مكّه شد . در حادثهء محاصره و سنگباران مكّه ، در سال 64 هجرى در حال نماز در حجر اسماعيل كشته شد . هنگام مرگ ، شصت و دو سال داشت . « 3 »
مسيّب بن نجبهء فرازى
از ياران برجستهء على عليه السلام بود . وى در قيام توّابين به خونخواهى شهداى كربلا ، پس از كشته شدن سليمان بن صرد رهبر توّابين ، پرچم نبرد را به دست گرفت و دليرانه جنگيد تا كشته شد . شهادتش در سال 65 هجرى در « عين الورده » بود . « 4 » از اينكه توفيق شهادت در ركاب سيد الشهدا را نيافته بود بشدّت اندوهگين بود و اين حسرت را در خطابهاى كه در جمع توابين ايراد كرد ، بر زبان آورد و از اينكه با رسيدن نامه و پيك امام ، از فداكارى در راهش مضايقه كرده و ياريش نكرد ، خود و جمع ياران را ملامت كرد . « 5 »
- توّابين
هامش
( 1 ) - همان ، ص 104 .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - حياة الامام الحسين ، ج 3 ، ص 24 ؛ تنقيح المقال ، مامقانى ، ج 3 ، ص 217 .
( 4 ) - مروج الذهب ، ج 3 ، ص 94 ، تاريخ الاسلام ، ذهبى ، ج 5 ، ص 248 .
( 5 ) - حياة الامام الحسين ، ج 3 ، ص 362 .