در ميدان كربلا نيز ، علمدار لشكر امام حسين « ع » ، حضرت ابا الفضل بود . از شعار عربهاى عراقى عزادار نيز اين است : « رفع اللّه راية العبّاس » ، پرچم عباس ، افراشته باد .
- علامت ، توغ ، نخل
علمدار
از لقبهاى قمر بنى هاشم است كه در كربلا ، پرچم لشكر امام بر دوش او بود . نقش علمدار در ميدان نبرد ، مهم بود و عامل حفظ انسجام نيروهاى سپاه محسوب مىشد . روز عاشورا ، امام حسين « ع » ياران اندك خود را به سه جناح چپ و راست و قلب تقسيم كرد و براى هر يك فرماندهى برگزيد و پرچم را به دست برادرش عباس داد . « 1 »
روز عاشورا نيز چون عباس « ع » خدمت امام آمد و از او اذن ميدان طلبيد ، امام گريست و ابتدا اجازه نداد و فرمود : تو علمدار منى ، اگر تو به روى و كشته شوى ، سپاه من از هم مىپاشد : « يا اخى انت صاحب لوائى و اذا مضيت تفرّق عسكرى » . « 2 »
- عبّاس بن على « ع »
علم كش
كسى كه در دستههاى عزادارى ، نشان مخصوص هر هيئت را حمل مىكند ، علامت كش .
- علامت
علىّ اصغر « ع »
يكى از فرزندان امام حسين « ع » كه شير خوار بود و از تشنگى ، روز عاشورا بىتاب شده بود . امام ، خطاب به دشمن فرمود : از ياران و فرزندانم ، كسى جز اين كودك نمانده است . نمىبينيد كه چگونه از تشنگى بىتاب است ؟ در « نفس المهموم » آمده است كه فرمود : « ان لم ترحمونى فارحموا هذا الطّفل » در حال گفتگو بود كه تيرى از كمان حرمله آمد و گوش تا گوش حلقوم على اصغر را دريد . امام حسين « ع » خون گلوى او را گرفت و به آسمان پاشيد . « 3 » در كتابهاى مقتل ، هم از « على اصغر » ياد شده ، هم از طفل رضيع ( كودك شير خوار ) و در اينكه دو كودك بوده يا هر دو يكى است ، اختلاف است .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 5 و 39 .
( 2 ) - معالى السبطين ، ج 1 ، ص 441 .
( 3 ) - معالى السبطين ، ج 1 ، ص 423 .