ع
عابس بن ابى شبيب شاكرى « 1 »
از شهداى كربلاست . عابس ، از رجال برجستهء شيعه و مردى دلير ، سخنور ، كوشا و تلاشگر ، شبزندهدار ، از طايفهء بنى شاكر بود . اين طايفه از شيعيان مخلص و فداكار در راه ولايت امير المؤمنين بودند و از شجاعان عرب به شمار مىآمدند . به آنان « فتيان العرب » مىگفتند . از كسانى بود كه وقتى مسلم بن عقيل ، نامهء امام حسين « ع » را براى اهل كوفه خواند ، به پا خاست و اعلام هوادارى و حمايت كرد و پس از بيعت كوفيان با مسلم بن عقيل ، بعنوان پيك ، نامهاى از سوى آنان به امام حسين « ع » در مكّه رساند . « 2 » دلاوريهاى او در كربلا مشهور است . وى همراه هم پيمان خود « شوذب » ، در حماسهء عاشورا به نبرد پرداخت و شهيد شد . « 3 » رشادتهاى او چنان بود كه سپاه كوفه از نبرد تن به تن با وى ناتوان بودند . به دستور عمر سعد ، از اطراف او را سنگباران كردند . او هم زره از تن بيرون آورد و كلاهخود از سر برداشت و لخت شد و با تيغ بر دشمن حمله كرد و يك تنه آن قدر جنگيد تا در قلب ميدان و محاصرهء دشمن به شهادت رسيد . « 4 » سر او را از پيكرش جدا ساختند . سر مطهرش در دست عدّهاى بود و هر كدام مدعى بودند كه من بودم كه او را كشتم ، تا به جايزهاى دست يابند . « 5 »
- شوذب مولى شاكر
هامش
( 1 ) - عابس بن شبيب هم نوشتهاند .
( 2 ) - ابصار العين فى انصار الحسين ، ص 74 ، مقتل الحسين ، مقرّم ، ص 167 .
( 3 ) - معارف و معاريف ، ج 4 ، ص 1476 .
( 4 ) - سفينة البحار ، ج 2 ، ص 147 ، انصار الحسين ، ص 80 .
( 5 ) - ابصار العين ، ص 74 .