نزديك فرات است و در آنجا چشمههايى بوده كه محلّ آب برداشتن نگهبانان پاسگاههاى مرزى در زمان شاپور بوده كه پشت خندقهاى حفر شده بودند . » « 1 »
در مجموع ، به سرزمين كوفه و كربلا و آن مناطق گفته مىشود و در ادبيات و آثار شعرى عرب و مراثى سيد الشهدا « ع » از « سرزمين طفّ » « روز طفّ » ، « كشتگان طفّ » و « طفوف » بسيار ياد شده است و كنايه از همان كربلاست . در حديث ، از قول پيامبر خدا « ص » آمده است كه فرزندم حسين ، غريب و تشنه و تنها در سرزمين طفّ كشته خواهد شد : « ولدى الحسين يقتل بطفّ كربلا غريبا وحيدا عطشانا . . . » « 2 »
- نينوا ، كربلا ، يوم الطفّ
طفلان مسلم
محمد و ابراهيم ، دو فرزند مسلم بن عقيل بودند كه در حادثهء كربلا اسير شدند . ابن زياد دستور داد آن دو را زندانى كردند . اين دو نوجوان نابالغ مدّت يك سال در زندان بودند .
سپس با كمك « مشكور » ، پيرمرد زندانبان كه هوادار اهل بيت بود ، شبانه از زندان گريختند .
شب به خانهء زنى پناه بردند كه شوهرش در سپاه ابن زياد بود . وقتى شوهرش « حارث » فهميد ، آن دو را كنار رود فرات برد و بىرحمانه سر از تنشان جدا كرد و پيكرشان را در فرات افكند و سرهاى آن دو را براى دريافت جايزه ، نزد ابن زياد برد . « 3 » در كنار فرات در چهار فرسنگى كربلا شهرى است به نام مسيّب كه نزديك آن آرامگاه آبادى است كه گويند قبر محمد و ابراهيم ، پسران مسلم بن عقيل داخل آن است . « 4 »
- حارث ، مشكور ، آل عقيل ، مسلم بن عقيل
طفل رضيع - على اصغر
طفل سه سال - رقيّه
طفل ششماهه - على اصغر
طوعه
بانويى با ايمان و موالى اهل بيت ، كه در لحظات تنهايى و سرگردانى مسلم بن عقيل در
هامش
( 1 ) - موسوعة العتبات المقدسه ، ج 8 ، ص 19 .
( 2 ) - ناسخ التواريخ ، ج 2 ، ص 185 .
( 3 ) - تفصيل ماجرا در « بحار الأنوار » ج 45 ، ص 100 به بعد و در امالى صدوق ، ص 76 به بعد .
( 4 ) - آرامگاههاى خاندان پاك پيامبر ، سيد عبد الرزاق كمونه ، ص 302 .