انبيا عليهم السّلام بايد از هر عامل جسمى و روحى و حسبى و نسبى كه موجب تنفر جامعه مىگردد منزّه و مبرا باشند . براى مثال :
1 . از نظر سياستمدارى و تيزبينى و تصميمگيرى و شجاعت كمبودى نداشته باشند و الّا اگر خللى در عقل آنها باشد يا مدتها در يك مسأله كوچك بايد بررسى كنند تا به نتيجه برسند يا در موقع تصميمگيرى ترديد و دودلى داشته باشند يا انسانهاى ترسو و بزدلى باشند از چشم مردم افتاده و حتى مورد استهزاى آنان نيز واقع مىشوند و اين با هدف از بعثت آنها سازگار نيست .
2 . از نظر روحى و اخلاقى بايد يك انسان نمونه و كاملى باشند كه كمالات اخلاقى را در حد اعلا واجد بوده و از رذايل اخلاقى كاملا به دور باشند ؛ مثلا شجاعتر ، متواضعتر ، ايثارگر ، كريمتر ، و . . . باشند و داراى حسد ، كينه ، تكبر ، عجب و . . . نباشند كه اينها با هدف بعثت سازگار نيست .
3 . از نظر خلقت و ساختمان جسمانى بايد از امراض از قبيل جذام ، برص ، كرى ، لالى ، و . . . و هر مرضى كه موجب فرارى بودن ديگران از وى مىگردد سالم باشد و گرنه غرض از بعثت حاصل نمىگردد .
4 . از لحاظ نسب بايد از خاندان كريم و بزرگوار و خوشنامى باشند و به تعبير زيارات در اصلاب شامخه و ارحام مطهره پرورش يافته باشند همگان والدين آنها را به نيكى و ستودگى بشناسند ؛ زيرا انسانهاى اصيل و شريف هرگز حاضر نمىشوند زير بار يك فرد العياذ باللّه زنازاده و يا غلامزاده و . . . بروند و غرض حاصل نمىشوند .
در همين رابطه جملهاى از حاشيه كتاب شرح باب حادى عشر ( ص 43 ) نقل مىكنم :
قيل آباء النبى صلّى اللّه عليه و إله و سلّم من آدم إلى عبد اللّه عليه السّلام كانوا احدا و خمسين رجلا على عدد ركعات الصلاة اليومية سبعة عشر كانوا انبياء و سبعة عشر كانوا اوصياء و سبعة عشر كانوا ملوكا و الظاهر ان هؤلاء لم يكونوا اهل الفترة بل كانوا على المذهب الحق الموحدين ، عالمين بشريعة . . .
5 . از كارهاى خلاف مروت نيز بايد اجتناب كنند از قبيل خوردن در راه ، دويدن بىجهت ، با شتاب راه رفتن ، خنديدن بلند و قهقهه ، همنشينى با اراذل و اوباش ، تنبلى
شرح كشف المراد ( فارسى ) — صفحة 296
مساهمون: العلامة الحلي
ص٢٩٦