و عدم التفريط و الردّ و القيمة مع يمينه و قول المالك على انه دين لا وديعة مع التلف .
شرح
بخورد .
10 - و اگر در تلف متفقالقولند ولى در تفريط اختلاف دارند يعنى مالك مىگويد تو كوتاهى كردى و مال تلف شد و ودعى منكر تفريط خود است باز قول ودعى مقدم است با قسم .
11 - و اگر در ردّ مال مورد امانت به مَودّع اختلاف كنند باز قول ودعى مقدم است .
12 - و اگر در اصل تلف و تفريط متفقند ولى در قيمت مال اختلاف دارند باز قول ودعى كه منكر زيادهء قيمت است مقدم مىشود با قسم .
13 - و اگر در صورت تلف مالك و ودعى اختلاف كنند به اين صورت كه مالك بگويد مالى را كه داده بودم قرض بوده پس به عهدهء مقترض است كه بپردازد و گيرنده بگويد وديعه است پس من ضامن نيستم به فتواى علّامهء قول مالك مقدم است .
14 - شروط فراوانى براى وديعه در كتب مفصله ذكر شده از قبيل اينكه :
ودعى اگر قدرت بر حفظ دارد حق قبول امانت دارد و گرنه نه ، طرفين عقد بايد بالغ و عاقل باشند و . . .