تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 45
كل عين مملوك يصح الانتفاع بها مع بقائها صح اعارتها به شرط كون المعير جائز التصرف 1 - انتفاع از آن ملازم و يا مساوى اتلاف آنست همانند انتفاع از مأكولات كه با خوردن تمام مىشوند . 2 - انتفاع از آن موجب اتلاف عين نيست بلكه با بقاء خود عين هم قابل انتفاع است از قبيل زيور آلات زنانه كه خانمى به خانم ديگر عاريه مىدهد تا در عروسى بپوشد و از قبيل كتاب - ماشين - لباس و . . . حال عاريه در قسم اوّل صحيح نيست و در قسم ثانى صحيح است پس قانون كلّى اين است كه كلّ عين مملوك يصحّ الانتفاع بها مع بقاء عينها تصحّ اعارتها . شرائط عاريه : 1 - معير بايد مالك عين باشد تا بتواند عاريه دهد و يا لا اقل مالك منفعت باشد بتوسط اجاره و . . . مثل مستأجرى كه منزل اجاره را براى مجلس عروسى يا عزادارى به دوست خود عاريه مىدهد . 2 - بايد مالك اهليت تصرف هم در اين عين را داشته باشد پس كسى كه شرعاً محجور از تصرف است عاريه دادن او باطل است همانند اعارهء سفيه - مجنون - صبى و . . . 3 - مستعير هم بايد اهليّت داشته باشد براى انتفاع به عين بنابراين عاريه دادن قرآن به كافر يا صيد به محرم و . . . صحيح نيست . 4 - شىء مورد عاريه بايد كاملًا معين باشد تا عند النزاع رفع مشكل كند . 5 - عين مستعاره هم بايد از اعيانى باشد كه با بقاء آن قابل انتفاع باشد كه قبلًا ذكر شد .