و لو قال زنيت بفلانة او لاط بك فلان او لطت به وجب حدّ ان و يعزّر في كلّ قول موجب للاستخفاف كقوله لامرأته لم اجدك عذراء او احتملت بامّك البارحة او يا فاسق او يا شارب الخمر اذا لم يكن المقول له متظاهراً و كذا يعزر قاذف الصبي و المجنون و الكافر و المملوك و المتظاهر بالزنا و الاب اذا قذف ولده و لو قذف جماعة فان جاءا به مجتمعين فعليه حدّ واحد
شرح
كار در اينجا حدّ قذف ثابت است براى آن زن كه نسبت داده شده به زنا نه براى مخاطب .
6 - و اگر بگويد : تو با فلان زن زنا كردى به هر دو نسبت زنا داده پس دو حدّ قذف در حق او ثابت است و همچنين اگر بگويد فلان با تو عمل لواط انجام داد يا تو با او عمل لواط انجام دادى [ در اوّل فلان فاعل و مخاطب مفعول و در دوّمى بالعكس ] باز دو حدّ قذف براى قاذف ثابت مىشود .
7 - هر سخن ركيك و درشت و ناسزا كه سبب اهانت و هتك حرمت مؤمنى شود موجب تعزير است يعنى حاكم شرع گويندهء اين سخن را بايد ادب كند .
فى المثل مردى به زنش بگويد : تو دختر باكره و دوشيزه نبودى يا به كسى بگويد : ديشب در عالم خواب به مادرت محتلم شدم يا به كسى بگويد اى فاسق اى شرابخوار و . . . تمام اينها موجب تعزير است مگر در صورتى كه شارب الخمر يا فاسق متظاهر به فسق باشد و باكى ندارد كه ديگران بفهمند و حرمت او هتك شود كه در اين فرض نسبتدهنده تعزير نمىشود .
8 - همچنين اگر كسى كودكى يا ديوانه يا كافر و يا مملوك و يا متظاهر به فسق را نسبت به فحشا و زنا بدهد باز تعزير مىشود و حدّ شرعى با شروطى كه در اوّل قذف آورديم ثابت است و در افراد مذكور آن شروط نيست .
9 - همچنين اگر پدرى فرزند خويش را قذف كند و نسبت به زنا دهد باز تعزير مىشود .