و لو اقر ثم تاب تخير الامام و لو تاب بعد البينة تحتمت الاقامة و لو كان قبلها سقط الحدّ و يقتل الزاني بامّه او باحدى المحرّمات نسباً او رضاعاً او بامرأة الاب او بالمسلمة اذا كان ذميّاً او به من اكرهها عليه محصناً كان او غير محصن عبداً او حرّاً مسلماً او كافراً .
امّا الزاني به غير المحرمات نسباً او رضاعاً فان كان محصناً و هو الذي له فرج مملوك بالعقد الدائم او الملك يغدوا اليه و يروح و يكون عاقلًا جلد
شرح
نمىشود ولى اگر اقرار كند به زنائى كه موجب صد تازيانه است انكار پس از آن بىفائده است .
13 - اگر مردى به زبان خود اقرار به زنا كند و سپس نزد حاكم توبه كند امام ( ع ) مىتواند او را مورد عفو قرار دهد ولى اگر خود اقرار نكرد و با شهادت شهود زناكارى او ثابت شد توبهء او سودى ندارد و حدّ شرعى حتمى است و اگر پيش از ثبوت و گواهى شاهدان توبه كند حدّ هم ساقط مىشود .
14 - انواع زناها : زنا چند قسم است و هر كدام حدّى دارد :
1 - برخى زناها حدّش كشتن است : الف : اگر كسى با مادر يا يكى از محارم نسبى يا رضاعى خويش زنا كند كشته مىشود ب : و نيز اگر با معقوده پدر خويش زنا كند كشته مىشود ج : و نيز اگر مرد كافر ذمّى با زن مسلمان زنا كند كشته مىشود د : و نيز اگر مردى با زنى به اكراه و اجبار زنا كند كشته مىشود چه مرد محصن [ زن دار ] باشد يا غير محصن [ بىزن ] و چه مرد آزاد باشد يا بنده ، مسلمان باشد يا كافر .
2 - برخى زناها حدش اينست كه اوّل صد تازيانه سپس سنگسار كردن :
الف : اگر مردى كه خود محصن است يعنى زن دائمى حلال دارد و يك بار با او زفاف كرده و يغدو و يروح يعنى روزى دو بار مىتواند خود را در اختيار مرد بگذارد مع ذلك اگر چنين مردى با غير محارم نسبى و رضاعى خود زنا كند بايد نخست او را صد تازيانه زده سپس سنگسارش كنند البته با شروط ذيل .