تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 299
و يكفى فى المنحور طعنه في وهدة اللبة و يشترط فى الذبيحة استقبال القبلة و التسمية و لو اخلّ باحدهما عمداً لم يحل و لو كان ناسيا جاز و يشترط فى الابل النحر و فى غيرها الذبح و ان يتحرك بعد التذكية حركة الاحياء و اقله حركة الذنب او تطرف العين او يخرج الدم المسفوح و لو فقدا لم تحل و يستحب فى الغنم ربط قوائمها عدا احدى رجليه و فى البقر ربط و گرنه آنها ذبيحهء ما را نمىخورند ] . 2 - حتى الامكان بايد آلت ذبح و سر بريدن آهن باشد و اگر آهن يافت نشود هر چيزى كه رگها را ببرد كافى است . 3 - واجب است در ذبح مرى يعنى راه خوراك و ودجين يعنى دو رگزنندهء دو طرف گردن و حلقوم يعنى راه نفس بريده شود و در شتران كافى است كه در گودى زير گلو حربهاى فروكنند تا رگ داخل آن بريده شود . شرائط ذبيحه : حيوانى را كه ذبح مىكنند بايد با شرائط ذيل باشد : 1 - رو به قبله ذبح كنند . 2 - نام خدا بر آن ببرند و اگر اين دو را فراموش كنند باكى نيست ولى اگر عمداً بدان اخلال برساند حيوان حرام مىشود . 3 - شتر را بايد نحر كنند و غير شتر را بايد سر ببرند كه كيفيتى كه ذكر شد . 4 - بايد حيوان پس از تذكيه از خود حركتى نمايد كه دلالت بر زنده بودن او كند يعنى معلوم شود كه حين الذبح او النحر زنده بوده و به سبب تذكيه كشته شده است نه به سبب ديگر و علامتش آنست كه حد اقل دم را حركت دهد و يا چشمها را باز و بسته كند و يا خون جهنده از رگهاى گلويش بيرون آيد و اگر اين نشانهها نبود حيوان حلالى نمىشود . مستحبات ذبح : مستحب است دستها و پاهاى گوسفند را ببندند و به جز يك پاى او كه رها كنند .