و لو اوصى لقرابته فهم المعروفون بنسبه و العشيرة و الجيران و السبيل و البر و الفقراء كالوقف و لو مات الموصى له قبله و لم يرجع كانت لورثته فان لم يكن له وارث فلورثة الموصى و تصح الوصية بالحمل و يستحب الوصية للقريب و ان كان وارثا و اذا اوصى الى عدل ففسق بطلت و يصح ان
شرح
ترجيح دهد .
15 - و اگر وصيت كند به مالى براى اقربا و خويشاوندان بايد به كسانى داده شود كه نسبتشان به موصى معروف خاص و عام باشد و به صرف ادعاى خويش نشايد دادن .
16 - و اگر وصيت كند براى عشيره يا همسايگان يا فى سبيل اللَّه يا در راه خير و يا به فقرا و امثال اينها حكم همان است كه به تفصيل در كتاب وقف گذشت .
17 - اگر شخصى وصيت كند به مالى بر نفع شخص ديگر و موصى له پيش از مرگ موصى از دنيا برود اختيار دست موصى است اگر وصيت را فسخ كرد كه هيچ و اگر رجوع نكرد اين حق به ورثهء موصى له منتقل مىشود و از جمله حقوق است كه قابل ارث بردن است و اگر موصى له وارثى نداشت آن مال به ورثهء خود موصى برمىگردد .
18 - وصيت به حمل جائز است يعنى وصيت كند كه بچه فلان حيوان پس از تولّد مال فلانى باشد .
19 - اكثر اهل سنت وصيت را براى ورثه جايز نمىدانند ولى در فقه شيعه وصيت كردن براى خويشاوندان مستحب است چه آنها كه بالفعل وارث نيستند مثل طبقه دوم با وجود طبقه اول و چه آنها كه وارث هستند .
20 - وصى لازم نيست عادل باشد ولى اگر موصى فرد عادلى را به عنوان اينكه عادل است وصى خود قرار داد چنانچه بعداً فاسق شود از اهليت وصايت مىافتد و وصايت باطل مىشود .