و التكليف و الاسلام فى الوصى و الملك فى الموصى به و لو جرح نفسه بالمهلك ثم اوصى لم تصح و لو تقدمت الوصية صحت و تصحّ الوصية للحمل به شرط وقوعه
شرح
باطل است چه اطباقى و چه ادوارى در دورهء جنونش و نيز وصيت آدم مست و آدم مكره صحيح نيست .
6 - محجور از تصرف نباشد پس وصيت محجور نسبت به خصوص اموالى كه محجور عليه است صحيح نيست .
7 - و نيز شرط است كه موصى قاتل نفس خويش به قتل عمدى نباشد پس كسى كه خويشتن را با جراحت مهلك مجروح ساخته و بكشد و يا زهر بنوشد و بميرد و يا از بالاى بلندى پرتاب كند و مغزش متلاشى شود صحيح نيست آرى اگر نخست وصيت كند سپس يكى از اين اعمال را انجام دهد وصيت او باطل نمىشود و لو حين الوصية بنا داشته كه بعداً چنين كار جنونآميزى انجام بدهد و خودكشى كند امّا اگر سمّ خورد يا جراحت وارد كرد سپس وصيت كرد نافذ نيست .
و امّا شرائطى موصى له يعنى كسى كه به نفع او وصيت مالى شده كه مثلًا بعد از مرگ من به فلان كس هزار تومان بدهيد و . . . موصى له بايد در هنگام وصيت وجود خارجى داشته باشد پس وصيت بر شخص معدوم همانند ميّت جائز نيست و نيز وصيت بر حملى كه فعلًا نيست ولى در آيندهء نزديك زن بدان حامله مىشود صحيح نيست آرى وصيت براى حمل و جنين صحيح است به دو شرط يكى اينكه حين الوصية موجود باشد و لو هنوز چهارماهه نشده و روح در او دميده نشده و ديگرى اينكه زنده از مادر متولد شود و لو يك آن و بعد بميرد .
پس اگر مرده متولد شد وصيت باطل مىشود و مال به عنوان ارثيه به ورثهء موصى بر مىگردد .
شرائط موصى به : موصى به بايد مال يا حقى باشد كه قابل انتقال به غير