يدى . . . » پس بر كارگزاران من و خزانه داران بيت المال مسلمانان كه در تصرف من بود در آمدند » شروع مىشود .
[ ابن ابى الحديد گويد : ] ما پيش از اين آنچه را كه [ در اين باره ] گذشت شرح داديم و گفتيم كه لشكريان جمل گروهى از شيعيان امير المومنين عليه السلام را در بصره كشتند ، آن هم پس از آنكه با مكر و فريب ايشان را امان داده بودند و اينكه برخى از شيعيان تسليم نشدند و در جنگ پايدارى كردند و چندان جنگيدند تا كشته شدند نظير حكيم بن جبله عبدى و ديگران .
در كتاب « غريب الحديث » ابو محمد عبد الله بن قتيبه ضمن شرح حديثى از حذيفة بن اليمان چنين خواندم كه حذيفه ميگفته است : پيامبر ( ص ) موضوع خروج عايشه را پيشگويى فرموده و ضمن آن چنين گفته است « قبيله مضر همراه عايشه جنگ خواهد كرد كه خدايش در آتش در افكند و قبيله ازد عمان همراه او جنگ مىكند كه خداوند پايش را قطع كند همانا قبيله قيس هم همواره براى دين خدا در جستجوى شر است تا آنگاه كه خداوند با فرشتگان بر آنان چيره مىشود و چنان درمانده ميشوند كه نميتوانند كنارههاى وادى را حراست كنند » ميگويم : اين حديث خود يكى از اعلام و نشانههاى بارز پيامبرى سرور ما محمد ( ص ) است كه از اخبار غيبى است كه حذيفه از آن حضرت شنيده و دريافت كرده است .
درباره حذيفة بن اليمان سيره نويسان اجماع كردهاند كه او همان روزها كه عثمان كشته شده در گذشته است و خبر مرگ عثمان هنگام بيمارى مرگ حذيفه به به حذيفه رسيد و حذيفه هم در حالى كه بيعت مردم با على ( ع ) هنوز به صورت كامل واقع نشده بود رحلت كرد و در جنگ جمل هم شركت نكرده است . اين حديث هم نظر و عقيده اصحاب ما را در مورد فسق اصحاب جمل ثابت
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 163
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١٦٣