مشهورتر است و اين مانعى نيست كه در مفهوم ديگرى هم منطبق بر حقيقت باشد كسى هم مىتواند بگويد كه حقيقت عرفى است و در اين مورد استعمال آن بيشتر است و مجازى است كه در عرف حقيقت شده است مانند استعمال كلمه آسمان براى باران و كلمه راويه براى مشك و انبان . برخى هم مى توانند بگويند مجازى است كه شارع آن را به كار برده است و اطلاق آن در هر صورت جايز و استعمال آن همچون مجازهايى است كه به كار مى رود .
ديگر از چيزهايى كه دلالت بر آن دارد كه فرزندان فاطمه از ميان همه بنى - هاشم به پيامبر اختصاص دارند اين است كه بدون ترديد براى پيامبر ( ص ) جايز و حلال نيست كه با دختران حسن و حسين عليهما السلام و دختران ذريه ايشان ، هر چند فاصله ميان آنان دور باشد ، ازدواج كند و حال آنكه براى آن حضرت ازدواج با دختران افراد ديگر بنى هاشم و فرزندان او شمرده مى شوند و اين خود دليل قرب آنان است . وانگهى آنان فرزندان برادر يا خواهر آن حضرت نيستند و آنچه مقتضى حرام بودن ازدواج رسول خدا با دختران ايشان است همان است كه آن حضرت پدر ايشان است و ايشان فرزندان اويند . اگر بگويى : اين سخن شاعر چه مىشود كه گفته است : « پسران ما ، نوههاى پسرى ما هستند و حال آنكه پسران دختران ما پسران مردان ديگرند » .
همچنين حكيم عرب ، اكثم بن صيفى ، ضمن نكوهش دختران گفته است : « آنان دشمنان را مى زايند و از افراد دور ارث مى برند ، چيست مى گويم : آنچه را كه شاعر گفته است طبق مفهوم مشهورتر گفته است . در گفتار اكثم بن صيفى هم چيزى نيست كه دلالت بر نفى فرزندى ايشان كند بلكه مى گويد آنان دشمنان را مى زايند ، و گاه فرزند صلبى و پسر آدمى دشمن اوست كه خداوند متعال در اين مورد فرموده است « همانا از همسران و فرزندان شما برخى دشمن
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 132
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١٣٢