النساء و ان عاونّ الا مع الضرورة و من اسلم فى دار الحرب حقن دمه و ولده الصغار من السبى و ماله من الاخذ مما ينقل و يحول و امّا الارضون و العقارات فمن الغنائم و لو اسلم العبد قبل مولاه و خرج ملكه نفسه ، الثالث : البغاة و هم كل من خرج على امام عادل و يجب قتالهم مع دعاء الامام
شرح
و به جنگ مسلمين آيند و فتح و غلبه براى لشكر اسلام ممكن نباشد مگر با كشتن اين سپرهاى بلا در اين صورت كشتن آنها جايز است [ به حكم قانون تزاحم كه هرگاه مصلحت اهم با مفسدهء مهم متزاحم شد مصلحت اهم مقدّم شده و به فعليت مىرسد و واجب الامتثال مىشود و مفسدهء مهم به درجهء فعليت نمىرسد و حرمت ندارد ] .
مسأله : زنان كفّار را نبايد كشت اگر چه به كمك كفّار در جنگ شركت كنند مگر عند الضرورة كه در مسأله قبل گفته آمد .
مسأله : كسى كه در دار الحرب [ سرزمين كفّار حربى ] مسلمان شود خون او محفوظ و فرزندان نابالغ او كه تابع او مىشوند به اسارت برده نمىشوند و اموال منقول او هم در اختيار او است ولى اراضى و باغات و خلاصه اموال غير منقول او جزو غنائم مىشود كه حكمش به زودى خواهد آمد .
مسأله : هرگاه بندهاى پيش از مولاى خويش اسلام آورد و بتواند از دار الحرب گريخته و خود را به مسلمانان برساند مالك خويش بوده و آزاد مىگردد .
گروه سوّم : بُغاة : سومين گروهى كه بايد با آنان جهاد كرد عبارتند از باغيان يعنى كسانى كه بر امام عادل [ امام حق و معصوم ( ع ) ] خروج نموده و از طاعت او بيرون رفتهاند [ همانند اصحاب جمل و صفّين كه عليه امام زمانشان يعنى امير المؤمنين ( ع ) قيام كردند ] .
هرگاه امام ( ع ) يا نائب خاص او مسلمانان را براى جنگ با اين گروه دعوت كند بر مسلمانان واجب است به نوع واجب كفائى كه با آنان بجنگند تا