الثانى : من عدا هؤلاء من الكفار يجب جهادهم و لا يقبل منهم الّا الاسلام و يبدأ بقتال الاقرب و الاشد خطراً و انّما يحاربون بعد الدعاء من الامام او من نصبه الى الاسلام فان امتنعوا حل قتالهم و يجوز المهادنة مع
شرح
7 - كفار ذمّى حق ندارند وارد مساجد مسلمين شوند .
گروه دوّم : قال اللَّه تعالى :وَ قاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً« توبه / 36 » .
و قال :يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ« توبه / 73 » .
دومين گروهى كه بايد به آنها جنگيد و از آنان جز اسلام آوردن چيزى پذيرفته نمىشود هر چند قبول جزيه كنند عبارتند از ساير فرق كفار كه از اهل كتاب نيستند اعمّ از ستارهپرستان - ماهپرستان - بتپرستان - مشركين ، دهرى مسلكها يا طبيعيين و باصطلاح روز ماترياليستها و مادّهگرايان و . . . با همهء انواع و اشكالى كه دارند قانون جهاد با اينان : بايد الاقرب فالاقرب با آنها جنگيد و معيار در تقدّم كه با كدام فرقه از آنان بايد اوّل جنگيد يكى از دو امر است .
1 - نزديكتر بودن يعنى كفارى كه به شهر امام و كشور اسلامى نزديكترند .
2 - خطرناكتر بودن يعنى كفّارى كه خطرشان براى اسلام بيشتر است اگر چه دور تر باشند بايد اوّل با آنها جنگيد و آنها را از سر راه دعوت اسلام برداشت .
چه زمانى با اينان بايد جنگ كرد ؟
در آغاز بايد آنها را بسوى اسلام و قبول دين الهى دعوت نمود و مستدل و مبرهن حقائق را بر آنها روشن ساخت و اين كار توسط خود امام ( ع ) و يا نائب خاص او انجام مىپذيرد [ آنگونه كه رسول خدا ( ص ) براى امپراطوران زر و زور ايران و روم پانزده قرن قبل نامهها نوشته و آن مكتوبات در كتب مربوطه ثبت است ] آنگاه اگر آنان اسلام اختيار كردند كه فهو المطلوب ولى اگر امتناع كردند جنگ با آنان حلال و جايز مىشود .