يكملها اشتغل بالعشاء و وقت نافلة الوتيرة بعد العشاء و تمتد به امتداد وقتها و وقت نافلة الليل بعد انتصافه و كلّما قرب من الفجر كان افضل و لو طلع و قد تلبس باربع ركعات زاحم بها الصبح و الّا قضاها و وقت ركعتي الفجر بعد الفراغ من صلاة الليل و تأخيرها الى طلوعه افضل و لو طلع الفجر زاحم بها الى ان تطلع الحمرة المشرقية مسائل : الاولى : تصلي الفرائض في كل وقت اداء و قضاء ما لم تضيق
شرح
مسئلة : اگر اين مقدار وقت سپرى شد و نافله مغرب را نخواند بايد مشغول نماز فريضهء عشا شود .
وقت نافلهء وتيره : بعد از نماز عشاء شروع مىشود و تا نيمهء شب امتداد دارد همانند وقت خود فريضهء عشاء .
وقت نافلهء شب : بعد از نيمه شب تا اوّل اذان صبح است و البته هر چه به طلوع فجر صادق نزديكتر باشد افضل [ باثوابتر ] خواهد بود .
مسئلة : اگر تا آغاز طلوع فجر نماز شب را نخوانده بايد فريضهء صبح را بجا آورد و حق اشتغال به نافله ندارد بعداً نافله شب را قضا كند ولى اگر تا آن موقع حد اقل چهار ركعت از نافله شب را بجا آورده باشد در اينجا نافله شب با فريضه صبح مزاحمت نموده و بخشى از وقت آن را اشتغال نموده و مىتواند بقيه را در وقت فريضه صبح بجا آورد .
وقت نافله صبح : وقت دو ركعت فجر [ نافله صبح ] پس از فراغت از نماز نافله شب است ولى تأخير انداختن آن تا طلوع فجر صادق افضل است و بعد از طلوع فجر هم تا طلوع حمرهء مشرقيه وقت آن باقى است [ قرمزى كه صبح در طرف مشرق عالم در افق طلوع مىكند و مژده بشارت آمدن شمس را مىدهد ] .
در خاتمه فصل دوّم سه مسأله را تقديم مىداريم :
1 - نمازهاى فريضه را در هر وقتى از اوقات مىتوان بجا آورد چه ادائى