من گفتم : شايد . پس من همچنان او را دست بسته پيش آن زنان بردم ، آنگاه روى در يكى از ايشان آورد كه معشوقهء وى بود و نام وى حبيش بود و او را گفت : اسلمى حبيش ، على نفد من العيش [ 1 ] . گفت : ترا خوش باد اى حبيش ، كه مرا ديگر زندگانى نماند ، بعد از ان اين چند بيت بگفت :
بيت
أريتك إذ [ 2 ] طالبتكم فوجدتكم * بحلية [ 3 ] أو ألفيتكم بالخوانق
ألم يك أهلا أن ينوّل عاشق [ 4 ] * تكلّف إدلاج [ 5 ] السّرى و الودائق
فلا ذنب لى قد قلت إذ أهلنا معا * أثيبى [ 6 ] بودّ قبل إحدى الصّفائق
أثيبى بودّ قبل أن تشحط النّوى * و ينأى الأمير بالحبيب المفارق [ 7 ]
چون آن جوان اين بيتها در روى معشوقهء خود بگفت ، مرا گفت :
اكنون هر چه خواهى با من بكن ، پس من او را هم آن جايگاه گردن بزدم ، آن زن را * ديدم كه معشوقهء وى بود ، كه بيامد و بر سر وى بنشست و روى بر روى وى نهاد و مىگريست تا همچنان پيش وى جان بداد .
هامش
[ ( 1 - ) ] در اصل : اسلمى يا حبيش بعد العيش .
[ ( 2 - ) ] در اصل : أ رأيتك اذا .
[ ( 3 - ) ] در اصل : تحمله .
[ ( 4 - ) ] در اصل : الم يك اهلان ان ينول عاشقا .
[ ( 5 - ) ] در اصل : اذا لاح .
[ ( 6 - ) ] در اصل : ابلى .
[ ( 7 - ) ] دو بيت ديگر بعد از اين ابيات در متن عربى ج 4 ص 76 آمده است .