از آن سخن . ايشان گفتند : چون باشد يا چون تواند بودن ؟ و ايشان هر سه چون اين سخنها مىگفتند هيچ كس ديگر پيش ايشان نبود ، در حال سيّد ، عليه السّلام ، از خانه بيرون آمد و بر ايشان بگذشت و گفت : دانستم كه شما هر سه چه گفتيد . گفتند : * چه گفتيم ؟ آن وقت سيّد ، عليه السّلام ، گفت :
عتّاب چنين گفت و حارث چنين گفت و أبو سفيان چنين گفت ، پس چنان كه گفته بودند همه باز گفت . آنگاه عتّاب و حارث هر دو برخاستند و در قدم سيّد ، عليه السّلام ، افتادند و سر برآوردند و گفتند : أشهد أن لا إله إلّا اللّه ، و أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه . پس گفتند : يا رسول اللّه ، چون ما هر سه اين سخن مىگفتيم جز خداى تعالى ، و اگر نه هيچ كس ديگر ، بر ان اطّلاع نبود [ 1 ] و چون [ تو [ 2 ] ] از ان خبر باز دادى ما را يقين شد كه تو پيغمبر خدائى . 150
و أوّل كه سيّد ، عليه السّلام ، بخانهء كعبه در شد ، صورتى چند ديد كه برافراخته بودند [ 3 ] بر مثال صورتهاى فريشتگان ، و صورت إبراهيم در ميان آن پرداخته بودند و قرعهاى چند در دست وى نهاده بودند و مىگردانيد .
سيّد ، عليه السّلام ، گفت : خداشان داور باد ، إبراهيم چه مرد آنست كه قرعه گرداند و اين آيت فرو خواند :
ما كانَ إِبْراهِيمُ يَهُودِيًّا وَ لا نَصْرانِيًّا وَ لكِنْ كانَ حَنِيفاً مُسْلِماً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
[ 4 ] .
پس بفرمود و آن صورتها همه محو كردند .
هامش
[ ( 1 - ) ] روا : جز خداى كسى بدان اطلاعى نبود . ايا : جز خداى تعالى هيچ كس ديگر بران اطلاع نداشت .
[ ( 2 - ) ] از روا نقل شد .
[ ( 3 - ) ] ساير نسخ : پرداخته بودند . افراختن ، بر وزن پرداختن ، بمعنى برداشتن و بلند ساختن باشد ( برهان ) .
[ ( 4 - ) ] آل عمران ، 67 .